Alexander the Great Marathon
Αρχική Ειδήσεις Καλεντάρι Αποτελέσματα Ενημέρωση Εικόνες Άρθρα Εξοπλισμός Forum Διαφήμιση
Trinews.gr NSCoaching My Athlete POWERMAN GREECE We Fit Kasimis Training
Άρθρα
Mizuno
Saucony RIDE ISO
Dromos Pylaias
Run the Lake
X-treme Stores

13 Αυγ 18 ← πίσω

Τρέξε τώρα που ΜΠΟΡΕΙΣ

Χριστίνα Μήτσιου

Τέλος Μαρτίου και εγώ, η ανυποψίαστη, περίμενα πως και πως να ανοίξουν οι συμμετοχές για τον Μαραθώνιο. Μέρα με τη μέρα , λεπτό με το λεπτό. 

Φέτος έχει σειρά  η Αθήνα , με τα 25 δύσκολα, ανηφορικά της χιλιόμετρα . Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου , μια χρονιά στην Αθήνα και μια στο εξωτερικό . Και να που φέτος  ήρθε  η σειρά  για την παλιά  γνώριμη  , δύσκολη  μα αγαπημένη διαδρομή  . Και ανυπομονούσα... τρέχοντας  . Και ένιωθα  ναι μεν κουρασμένη  ( ενας Μαραθώνιος  τον Φλεβάρη στο εξωτερικό  και τρεις βδομάδες μετά ημιμαραθώνιος στην Αθήνα , εκεί το απέδωσα  ) μα σε φόρμα .Και όλα κυλούσαν  καλά.Μια προετοιμασία χωρίς καμία βία καθώς είχα άφθονο χρόνο μπροστά  μου . 

Μα να που λίγο πριν ανοίξουν οι εγγραφές,άνοιξε μπροστά μου ο πιο δύσκολος δρόμος της ζωής  μου . 

Στην αρχή όλα φάνηκαν καλά,μα η δεύτερη διάγνωση έπεσε επάνω μου σαν κεραυνός εν αιθρία . 

Καρκίνος στο μαστό κορίτσι μου,τι δεν καταλαβαίνεις; Στο είπαν ξεκάθαρα έλεγα  στον εαυτό μου το ίδιο εκείνο βράδυ που γύρισα σπίτι και άνοιξα το λαπ τοπ μου να δω για άλλη μία φορά αν άνοιξαν οι συμμετοχές και όχι να ψάξω πληροφορίες για το τι σημαίνει καρκίνος στο μαστό.Δε με ένοιαζε αυτή τη στιγμή αυτή η πληροφορία. Με ένοιαζε ο μαραθώνιος που έχανα.Ξέχασέ το... είπα μέσα μου και έκλεισα  το λαπ τοπ χωρίς να βγω απο τη σελίδα του ΣΕΓΑΣ . 

Κι ομως αδυνατούσα να το πιστέψω . 

Μα πως; Έλεγα στον ογκολόγο την επόμενη μέρα... Νιώθω  μια χαρά... είμαι δρομέας  , κάνω τόσα χιλιόμετρα, μόλις ένα μήνα πριν έτρεξα  42 χλμ ,δε θα ειχα καταλάβει κάτι  ; 

Δεν έλεγε κάτι παρά μόνο κοιτούσε τη βιοψία μου περιμένοντας με να τελειώσω και ύστερα μου ανακοίνωσε οτι πρέπει  να προχωρήσω άμεσα σε μαστεκτομή και αμέσως μετά στη χημειοθεραπεία κλπ κλπ κλπ... Χωρίς εναλλακτική.Χωρίς συζήτηση  . 

Αν θέλω να αυξήσω τις πιθανότητες να ζήσω.

Μα φυσικά και θέλω να ζήσω,είπα.Και φυσικά θα κάνω οτιδήποτε κρίνετε απαραίτητο για την περίπτωση μου.Μαστεκτομή,χημειοθεραπεία, ακτινοβολία,ορμονοθεραπεία και ό,τι άλλο θέλετε,αρκεί να φύγει από μέσα μου αυτό.Και αν είναι δυνατόν να μην επιστρέψει και ποτέ.Με κοιτούσε με μία απερίγραπτη ψυχραιμία ενώ εμένα οι σκέψεις στο μυαλό μου έτρεχαν με ταχύτητα φωτός.

Πριν φύγω από εκεί πρόσεξα το Garmin στο χέρι του.Τρέχετε; τον ρώτησα.

Σύντομα μου λέει θα ξανατρέξεις κι εσύ.

Σύντομα...

Και ξαφνικά , από τη μια στιγμή στην άλλη έπρεπε να ξεχάσω όλα όσα  είμαι.Γυναίκα , εργαζόμενη,μαμά,δρομέας ... 

 

Γυναικα ;;;  ( χωρίς στήθος; Χωρίς  μαλλιά; ) 

Εργαζομενη ;;; ( πως να δουλέψεις  ; Μικρόβια , πρέπει να προφυλάξεις  τον εαυτό σου , έξι μήνες σου είπαν  εκτός  , θα σου γράψουν λέει άδεια ... Απο ποιον , σκεφτόμουν και πνιγόμουν ... ) 

Μαμά ;;;( πως θα φροντίσω τα παιδιά μου ; Θα χρειάζομαι εγώ φροντίδα  )
 

Δρομέας ;;;;( .... ) 

 

Τρεις μέρες πριν το χειρουργείο και πάντα με τη σύμφωνη γνώμη του ογκολόγου αποφάσισα να τρέξω σε εναν αγώνα  στο Μαραθώνα που είχα απο καιρό δηλώσει συμμετοχή. Όλα πήγαν καλά κι ας είχα στο μυαλό μου καθ´όλη τη διάρκεια, ότι είναι ο τελευταίος αγώνας  για το 2018 και οτι μετά πρέπει  να αφοσιωθώ  στον αγώνα για τη ζωή μου . 

Ο τελευταίος αγώνας του 2018... το σκέφτηκα ξανά την ώρα που μου έβαζαν  το μετάλλιο και δάκρυσα όχι απο χαρά αυτή τη φορα,όπως σε κάθε μα κάθε φορά , μα απο λύπη . Και απελπισία . Και ένιωσα  για πρώτη φορά και ένα αίσθημα αδικίας. Γιατί ;

Γιατί εγώ ; 

Γιατί ο οποιοσδήποτε που αγαπάει αυτή τη ζωή ; 

Ήταν η πρώτη φορά που έκλαψα από τη στιγμή που οι γιατροί μου ανακοίνωσαν τι έχω . Εκείνη τη στιγμή που πήρα το μετάλλιο μου και ώσπου να τερματίσει η φίλη μου (ευτυχώς της πήρε ώρα γιατί φωτογράφιζε την υπέροχη διαδρομή ) .

Είναι το μοναδικό μετάλλιο που δε ξέρω τι το έχω κάνει . Δεν το έβαλα  μαζί με τα άλλα.

 

Ήρθε η μέρα του χειρουργείου και ύστερα  μια συνάντηση με τον ογκολόγο για να μου ορίσει  τα ραντεβού για τις θεραπείες  μου . 

Η τελευταία 1/11 . 

1/11 επανέλαβα  αργότερα και χαμογέλασα  . Λίγο πριν το Μαραθώνιο . 

Απλά το σκέφτηκα είπα στους φίλους μου που με αγριοκοίταξαν .Δεν έκανα  κάτι  . 

 

Η αλήθεια είναι πως ενώ πέρασα  μια δύσκολη περίοδο μετά  το χειρουργείο , όταν  ήρθε η πρώτη χημειοθεραπεία ένιωσα πιο έτοιμη από ποτέ  .

 Όπως ακριβώς  στο Μαραθώνιο. Ενώ φοβάσαι  πριν τον αγώνα, όταν  φτάνεις  εκεί,και στήνεσαι  στο block σου, λες δεν υπάρχει  καμία  περίπτωση  να μην τερματίσω. Μπορει να δυσκολευτώ,να πονέσω,να κλάψω,μα ρε φίλε μου θα τερματίσω γιατί  ήρθα εδώ  έτοιμος  για να το κάνω .  

 

Ύστερα,λίγες μέρες μετά την πρώτη θεραπεία άρχισα  να χάνω τον έναν  μου ρόλο , αυτόν της γυναίκας.Υπήρχαν μέρες που δεν ένιωθα πια καθόλου όμορφη.Πέσανε τα μαλλιά μου , έκανα μαύρους  κύκλους,το χρώμα μου δεν ήταν πια «καλό». 

Όμως ένας φίλος με έμαθε να με κοιτώ στον καθρέφτη μόνο μέσα-μέσα  στα μάτια . Κι έτσι σταμάτησα να κοιτώ το γυμνό μου κεφάλι ,τους μαύρους  κύκλους γύρω  από τα μάτια και το ακρωτηριασμένο μου στήθος .Όταν ήθελα να με ξαναγαπήσω με κοιτούσα μόνο στα μάτια, βαθιά.Πίσω από τους μαύρους  κύκλους . Και ξαναγαπούσα την εικόνα μου.Και με έβλεπα και πάλι όμορφη . 

Δεν έβαλα ποτέ περούκα.Τις περισσότερες φορές ούτε μαντήλι.Γιατί άρχισα να μου αρέσω κι έτσι.Γιατί τη γυναίκα , δεν την ορίζει ούτε το στήθος της ούτε η πλούσια κόμη της , ούτε η απαράμιλλη ομορφιά της , που ούτως ή άλλως είναι απόλυτα υποκειμενική . 

 Εγώ πριν απο 42 χρόνια γεννήθηκα γένους θυληκού και στην ενηλικίωση μου έγινα από κορίτσι, γυναίκα . Και ως γυναίκα θα πεθάνω. Δε θα αλλάξει αυτό ποτέ.Όσο κι αν αλλάξει η εικόνα μου .

 

Αλλά τι θα γίνει με τη Χριστίνα-μαμά; Τι θα γίνει που πέρασαν τόσα  χρόνια  απο τη ζωη μου χωρις κανεις να με φροντισει; Παρά μόνο να φροντίζω  εγώ για τους άλλους;Πως θα γίνει να αλλάξω ρόλο και από φροντίστρια να είμαι εγώ αυτή που θα πρέπει να δεχτεί τη φροντίδα ; 

Ευτυχώς η κοινωνία αλλάζει,και τα δικά μου παιδιά αν και δεν το είχαν ξαναδοκιμάσει  , έδειξαν έτοιμα να δουν και δεχτούν ότι η μαμά τους,ναι αυτή η συγκεκριμένη μαμα , που για χρόνια τώρα δε κάθεται  το απογεύμα  στον καναπέ αλλά όταν τελειώσει τις δουλειές της βάζει αθλητικά και πάει για τρέξιμο,αυτή  η μαμά,ναι,ΑΥΤΗ Η ΜΑΜΑ, κάποιες μέρες  θα χρειαστεί κάποιον  για να την φροντίσει.Κι εκείνα ( ευτυχώς είναι αρκετά μεγάλα γι αυτό ) να φροντίσουν μόνα τους τον εαυτό τους.Και αν μπορούν,όπως μπορούν και όποτε μπορούν να φροντίσουν αν χρειαστεί και τη μαμά. Έστω απλώνοντας τη μπουγάδα . 

Γιατί ναι,αρρωσταίνει και η μαμα.Απίστευτο; 

Ευτυχώς δε κρατάνε πολύ οι παρενέργειες.Τις υπόλοιπες μέρες του μηνα η μαμά είναι μια χαρά,και φροντίζει ξανά για τα παιδιά της,μέχρι την επόμενη θεραπεία .  

Κάπως  έτσι κατάλαβα οτι μαμά θα ειμαι πια για πάντα.Και θα είμαι καλή μαμά ακόμα και αν είμαι ξαπλωμένη τις μισές  μέρες του μήνα. 

Καλά μέχρι εδώ.Αλλά η δουλειά;Η ζωή μου και αυτή των παιδιών μου εξαρτάται από τη δουλειά μου . 

Πώς να μείνεις σπίτι όταν όλη σου τη ζωή δουλεύεις;Είναι απλό.Δε μένεις.Προσαρμόζεται και η δουλειά.Δουλεύεις λιγότερες ώρες,λείπεις μια δυο μέρες του μήνα και κάπως  έτσι καταλαβαίνεις την έννοια του ουδείς  αναντικατάστατος και το πόσο αναλώσιμος είσαι . Και ok παθαίνεις στην αρχή ένα σοκ αλλά μετά ξεκαβαλάς το καλάμι σου,ύστερα ευφησυχάζεσαι και ύστερα για να σε ανεβάσεις λίγο περισσότερο ευγνωμονείς τον εαυτό σου που έχει διαλέξει με τόση προσοχή τους συνεργάτες του.Μια χαρά θα πάει και η δουλειά και μια χαρά θα δουλεύεις  κι εσυ όταν είσαι  καλά  . 

Πάει και αυτό  . 

 

Ναι , αλλά η Χριστίνα - δρομέας ; 

Πως να ξεμάθω ; Έτσι απλά ; 

Έτσι απλά σταματάω να τρέχω ; 

Και τι θα κάνω το απόγευμα ; 

Πως θα γεμίσω το χρόνο μου; ( που είναι ήδη γεμάτος βέβαια,αλλά πέντε χρόνια τώρα είχα μάθει από το  γεμάτο αυτό χρόνο να ξεκλέβω ευχαρίστηση μέσα από το τρέξιμο ) . 

Έχω αγαπήσει το τρέξιμο . 

Δε θέλω να κάνω κάτι άλλο.Δεν έχω όρεξη καν να σκεφτώ τι άλλο θα μπορούσα να κάνω . 

Μου λείπει το τρέξιμο . 

Ναι έχω σταματήσει να τρέχω κάποιες φορές, όταν ένιωθα πόνους στα γόνατά μου,όταν χειρουργήθηκα και πονούσε η τομή στο σημείο που κάποτε βρισκόταν το στήθος μου.  

Τότε όμως ένιωθα πόνο . 

Τώρα , τι ; 

Να σταματήσω να τρέχω γιατί ; 

Μα λιμπίζομαι τον δρόμο . 

Βλέπω δρομείς και ζηλεύω . 

Αφού νιώθω δυνατή γιατί να μην το κάνω ; 

Γιατί να μην τρέξω ; 

Και κάπως ετσι,ανάμεσα στις χημειοθεραπείες,όταν ένιωσα ξανά δυνατή και έμπαινα πάλι σε έναν έναν τους ρόλους μου έτσι έγινα ξανά και δρομέας (πάντα με τη σύμφωνη γνώμη του ογκολόγου με το garminακι) . 

Ήρθαν τα πρώτα 5 χλμ,μετά από ένα στοπ περίπου δύο μηνών και πραγματικά δεν ήταν καθόλου μα καθόλου ευκολα.Με απόλυτη συνείδηση του οτι αν κουραστώ σταματάω επί τόπου και επιστρέφω περπατώντας.Γι αυτό και η διαδρομή πολύ συγκεκριμένη και γύρω απο το σπίτι μου . 

Και την επόμενη μέρα ξανά,πολύ καλύτερα αυτή τη φορά.Κι ύστερα ακολούθησαν κι άλλες, κι άλλες . 

Ο στόχος ήταν πάντα τα 5.Και αργά,χαλαρά. Σε όλες εκείνες τις προπονήσεις.Ακόμα και αν νιώθω καλά δε θα ξεπεράσω τα 5 σκεφτόμουν ,και το τηρούσα παρά τη φωνούλα μέσα μου που έλεγε, έλα κάνε ένα 8αράκι, έστω 7.Αφού μπορείς.Ανέβασε λίγο ρυθμό.Αφού μπορείς. 

Οχι. Δρομέα δε σε κάνει ούτε η απόσταση ούτε το πόσο γρήγορα θα τρέξεις.Δρομέα σε κάνει το οτι είσαι στο δρόμο και τρέχεις . 

 

Μια μέρα,νύχτα πιο συγκεκριμένα, γύρισα σπίτι αποφασισμένη να  δηλώσω συμμετοχή στο 10 αρι . Το 1/4 της ευχαρίστησης μα δε πειράζει . Ίσα ίσα . Θα τρέξω αργά ,σε ενα εύκολο 10αράκι. Θα είναι σαν μια προπόνηση σκεφτόμουν, αλλα θα τερματίσω σε ενα γεμάτο Καλλιμάρμαρο . 

Αυτο μου ηταν αρκετό . Να μπω στο Καλλιμάρμαρο . Μαζί με τον φίλο που με έμαθε να με κοιτώ στα μάτια . Που θα το κάνει για πρώτη φορά στη ζωή του,μαζί μου, για να γιορτάσουμε  την τελευταία μου χημειοθεραπεία.Με αυτό το φίλο που δηλώνει πως δεν είναι δρομέας ( κι ας είναι πια αφού ήδη προπονείται ) γιατί δεν του αρέσουν οι τίτλοι . 

 

Φυσικά είχαν κλείσει πια οι συμμετοχές(από την πρώτη κιόλας μέρα για τα 10άρια ) όμως βρέθηκε λύση σε μία ομαδική συμμετοχή (αρκεί να έχεις καλούς φίλους σε καλές θέσεις) . 

Για όλα υπάρχουν λύσεις αρκεί να θέλεις να τις δεις . 

 

Οι θεραπείες συνεχίζουν και μαζί συνεχιζεται και η ζωή μου. Η ζωή μου είναι οι ρόλοι μου. 

Εγώ είμαι  γυναίκα , μαμά , εργαζόμενη , δρομέας , με καρκίνο στο μαστό . 

Κι εφόσον εχω υποβληθεί σε μαστεκτομή και δεν έχω πια μαστό είμαι με σκέτο καρκίνο . 

Και 10 μέρες πριν απο τον αυθεντικό μαραθώνιο θα είμαι με τίποτα . 

Θα στηθώ στη γραμμή της εκκίνησης  καθαρη . Ως δρομέας σκέτο . 

 

Δρομέας της ζωής ; Του μαραθωνίου ; 

Και τα δύο . Γιατί ο μαραθώνιος είναι μέρος της δικής μου ζωής .

Κι αφού ζω θέλω και να τρέχω . 

Κι όταν τρέχω , ζω . 

 

Είμαι η Χριστίνα . Και φέτος θα τρέξω στο 10 αρι του αυθεντικού Μαραθωνίου και όχι στα 42,195.Εσύ είσαι αυτός που είσαι και σου εύχομαι να ανακαλύψεις κάποτε , αν ακόμα δεν το έχεις ανακαλύψει, τη χαρά του να είσαι και δρομέας.Ακόμα και μικρών αποστάσεων . 

Ακόμα κι αν σου παίρνει το 10αρι  1h και 15min  και οχι  50’  όπως κάποτε .Αν κάποτε.

 

Σου εύχομαι να ανακαλύψεις τη χαρά του να ΜΠΟΡΕΙΣ απλά να τρέχεις . 

 

Χριστίνα Μήτσιου


*άρθρο της κας Μήτσιου από τον Ιανουάριο 2018: Γυναίκα, εργαζόμενη, μαμά, σύζυγος, δρομέας
Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Μοιράσου το με τους φίλους σου!

Κάντε "like" στη σελίδα μας στο facebook για όλα τα τελευταία Running News!

...διάβασε επίσης
Η θρεπτική αξία των ψαριών Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τον κουρκουμά

Runster.gr
Σχόλια αναγνωστών
...διάβασε επίσης
Keep Running - 14.12.2018. Δείτε την εκπομπή με καλεσμένη τη γκουρού του δρομικού παπουτσιού Δήμητρα Ανδρέου Όταν περιμένεις παραγγελία και ακούς το μηχανάκι
Ρεκόρ τερματισμών στον 36ο ΑΜΑ: 15279 δρομείς! Όλοι οι νικητές των ηλικιακών κατηγοριών Διαρκώς αυξάνεται το ποσοστό τερματισμών στον Αυθεντικό Μαραθώνιο
FitnessPulse

New Balance
Garmin FR family
Brooks
POWERMAN GREECE
Runster
FitnessPulse.gr

Πρέπει να διαβάσετε
02 Δεκ 18
Ενίσχυσε το Χαμόγελο του Παιδιού με κάθε αγορά σου από τα X-TREME STORES
Τα Χριστούγεννα είναι η πιο όμορφη γιορτή και εποχή του χρόνου. Ακόμα και αν δεν είσαι παιδί, το καταλαβαίνεις, το νιώθεις. Όμως πάνω από όλα είναι η γιορτή των παιδιών. Όλων των παιδιών. Και πολύ περισσότερο των παιδιών που η τύχη, η μοίρα ή οι καταστάσεις, τους γύρισαν την πλάτη.
03 Νοέ 18
Hansaplast Cooling Gel: 100% Ψυκτική δράση μετά από έντονη άθληση
Η Hansaplast , επίσημος υποστηρικτής του Αυθεντικού Μαραθωνίου Αθήνας, παρουσιάζει το καινοτόμο, Hansaplast Cooling Gel που δροσίζει και ηρεμεί τους μύες μετά την άθληση, προσφέροντας 100% ψυκτική δράση.
01 Νοέ 18
Mizuno Wave Rider 22 - Dynamism is in the detail
To Wave Rider 22, το παπούτσι-σύμβολο της Mizuno, συνδυάζει αρμονικά την δυναμική απορρόφηση κραδασμών με τη σταθερότητα που χρειάζεται κάθε δρομέας. Αυτά τα χαρακτηριστικά καθιστούν το Wave Rider 22 τέλεια επιλογή για ουδέτερους δρομείς μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων.

©2005-2018 RunningNews.gr: Τα πάντα για το τρέξιμο, το δρομέα και τους αγώνες δρόμου. Ενημέρωση, Αρθρογραφία, Φωτογραφίες, Βίντεο, Φόρουμ - Όροι Χρήσης
Επικοινωνήστε μαζί μας για οτιδήποτε επιθυμείτε στο info [at] runningnews [dot] gr - Αν επιθυμείτε να διαφημιστείτε στο RunningNews.gr δείτε εδω

SportsWeb.gr Network: RunningNews.gr - trinews.gr - Runster.gr - Energy Races - duathlon.gr - Nutrition News - Fitness Pulse