Athens Marathon Vrtual
Αρχική Ειδήσεις Καλεντάρι Αποτελέσματα Ενημέρωση Εικόνες Άρθρα Εξοπλισμός Forum Διαφήμιση
Roly Greece NSCoaching My Athlete Energy Photos Trinews.gr Kasimis Training
Άρθρα
Saucony
Metron Group
X-treme Stores

12 Σεπ 20 ← πίσω

Ημών των ιδίων… Σύντομο αφιέρωμα σε εκείνους που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στους δρόμους αποστάσεων στην Κρήτη

Επιμέλεια: Στέφανος Αντωνάκης

Μάρκος Καλούδης, ο Μότσαρτ του κρητικού στίβου.(«Σπουδαίος είναι μόνο αυτός που μετέτρεψε τη φωνή του ανέμου σε τραγούδι, που η αγάπη του το κάνει ακόμη πιο αγαπησιάρικο» Χαλίλ Γκιμπράν)
Στέφανος Αντωνάκης Μια προσωπική ιστορία, ώστε, κατά το ρηθέν, να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Πίσω στα 1970, δεν υπήρχε η πληθώρα αθλητικών εταιρειών που συναντάμε σήμερα. Στο στάδιο, το μόνο παπούτσι που υπήρχε ήταν τα Asics Tiger (παπούτσια με καρφιά). Το συλλεκτικό δελτίο προ 50ετίας με τον ΟΦΗ στον ΣΕΓΑΣ.

Γιώργος Αφορδακός Γιώργο, λένε ότι ο Αφέντης και το Οροπέδιο του Καθαρού είναι καταπράσινα, και γεμάτα βότανα που μόνο εσύ αναγνωρίζεις. Πότε θα πάμε;





Ημών των ιδίων…

Σύντομο αφιέρωμα σε εκείνους που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στους δρόμους αποστάσεων στην Κρήτη

Επιμέλεια: Στέφανος Αντωνάκης


Α. Αντί προλόγου…

Β. Το συλλεκτικό Δελτίο Στίβου του γράφοντος.

Γ. Γιώργος Αφορδακός, ο Νουρέγιεφ της Κρήτης. Σύντομο αφιέρωμα στον κορυφαίο Κρητικό μαραθωνοδρόμο (2:17:08).

Δ. Μάρκος Καλούδης, ο Μότσαρτ του κρητικού στίβου.

Ε. Αφιέρωμα στον κο Τζιράκο Δημήτρη και τους συνεργάτες του.

ΣΤ. Αναστασάκης Μιχάλης, Φραντζεσκάκης Χρήστος – οι Κρητικοί γίγαντες!

Ζ. Δημοσθένης Τρίγκας. Τα αποτελέσματα του 11ου Βαρδινογιάννειου Μαραθώνιου.

Η. Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου – προτάσεις για 20 αθλητές.

Θ. Νοσταλγικά και ευτράπελα...

Ι. Τα παγκρήτια ρεκόρ

ΙΑ. Επίλογος















Α. Αντί προλόγου…

Λέγανε παλιά «να μην αξιώνει ο Θεός να ζήσεις ενδιαφέροντες καιρούς». Ό,τι ζούμε όλοι μας τους τελευταίους μήνες, με την πανδημία του Covid-19 να έχει αλλάξει εντελώς τις ζωές μας, αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει. Δεν έχει νόημα να επαναλάβουμε εδώ πράγματα που όλοι γνωρίζουμε. Ο φόβος για την υγεία τη δική μας και των αγαπημένων μας, οι κοινωνικές αλλαγές, η οικονομική ανασφάλεια, ο προβληματισμός για το μέλλον και τόσα άλλα, είναι πράγματα που όλοι αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Άρα; Δεν τα αγνοούμε, δεν τα υποβαθμίζουμε (πώς γίνεται;), προσπαθούμε να συμμορφωνόμαστε στις υποδείξεις των ειδικών, και θα δείτε, θα το περάσουμε κι αυτό. Άλλωστε, η μεγάλη οικογένεια των δρομέων, έχουμε στη διάθεσή μας το καλύτερο αντίδοτο: το τρέξιμο, κι όλους τους φίλους (γνωστούς κι αγνώστους) με τους οποίους μοιραζόμαστε δρόμους και μονοπάτια – τα στάδια μάλλον θα αργήσουν λίγο ακόμη…

Έχω την τιμή και τη χαρά τα άρθρα μου να έχουν φιλοξενηθεί στο παρελθόν στις πλέον σημαντικές ιστοσελίδες του χώρου – και πάντοτε το θέμα μας είναι οι αγώνες δρόμου. Με το μέλλον των αγώνων να διαγράφεται δυσοίωνο για την ώρα, ετούτη τη φορά θα μου επιτρέψετε να διαφοροποιηθώ ελαφρώς. Σήμερα θέλω να μιλήσω για κάποιους ανθρώπους πολύ αγαπημένους μου, που έλαμψαν στο χώρο, άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στους δρόμους αποστάσεων και ενέπνευσαν πλήθος νέων παιδιών να γνωρίσουν τη μαγεία του αθλητισμού. Αυτή τη φορά θα αφήσουμε στην άκρη στρατηγικές και αναλύσεις, επιδόσεις και νούμερα, και θα κουβεντιάσουμε όπως συζητάμε με φίλους κατά τη διάρκεια ενός χαλαρού long run ή όταν κάνουμε διατάσεις μετά από μια έντονη προπόνηση. Κατά το ρηθέν – για να θυμούνται οι παλιοί, και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Και γιατί κάποια πράγματα, ημών των ιδίων, οφείλουμε να τα λέμε δημόσια. Τι λέτε, ξεκινάμε; Καλή ανάγνωση!



Β. Το συλλεκτικό Δελτίο Στίβου του γράφοντος

«Θωρώ πολλούς και πεθυμούν, κι έχω το γροικημένα να μάθουν ποιος εκόπιασε για τα πανογραμμένα, κι εγώ δε θε να κουρφευτώ, κι αγνώριστο να μ’ έχουν, μον’ θέλω να φανερωθώ, κι όλοι να με κατέχουν»

Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος.


Έτσι κλείνει τον «Ερωτόκριτο» ο μεγάλος ποιητής από τη Σητεία – όχι για να κομπάσει για το έργο του, αλλά για να παρουσιάσει εαυτόν στο κοινό, να υπογράψει κάτω από τη δουλειά του. Αυτή την ίδια υπογραφή θέλω να καταθέσω κι εγώ εδώ – γιατί σε μια πολυφωνική εποχή, οπότε πολλά λέγονται και γράφονται ελαφρά την καρδία, είναι πολύ σημαντικό όταν εκφέρουμε την γνώμη μας να το κάνουμε ενυπόγραφα. Για τούτο και παρουσιάζω εδώ το αθλητικό μου δελτίο – εν είδει σύστασης και διαπιστευτήριου. Το χαρακτηρίζω «συλλεκτικό», αν και η αξία του αυτή αφορά μόνο τον γράφοντα, γιατί πάντα λειτουργούσε ως διαβατήριο και εισιτήριο για πολλά υπέροχα ταξίδια.



Εκδόθηκε πριν από 50 χρόνια (20/04/1970, ΟΦΗ), από τον τότε Γεν. Γραμματέα του ΣΕΓΑΣ κύριο Νικόλαο Παπαρέσκο. Αναφέρει «δι’ όλα», για όλα τα αγωνίσματα. Την εποχή εκείνη ήμασταν πολύ λίγα παιδιά στο Σύλλογο, 10-15 το πολύ, και κάναμε όλοι απ’ όλα τα αγωνίσματα. Προπονητής μας ήταν ο κύριος Γιώργος Δραμουντάνης. Τον ευχαριστώ πολύ για όλα, του χρωστάω πολλά. Στάθηκε μεγάλος δάσκαλος, όχι μόνο για μένα αλλά και για όλους πέρασαν τότε από τον ΟΦΗ. Παρ’ ότι εμπειρικός προπονητής, και αυστηρός (αλλά πάντα δίκαιος) παιδαγωγός, ανέδειξε υπό πολύ δύσκολες συνθήκες σπουδαίους αθλητές με πανελλήνιες διακρίσεις. Και δεν είναι τυχαίο ότι το ΣΕΓΑΣ, προκειμένου να τιμήσει αυτό του το έργο, του απένειμε τιμητικά το δίπλωμα του προπονητή. Κύριε Γιώργο, το «ευχαριστούμε» είναι λίγο…C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\δελτίο.jpg

Στέφανος Αντωνάκης, 50 χρόνια αγώνες

Απόσταση

Επίδοση

1500 μέτρα

0:4:54

3,000 μέτρα

0:10:25

5,000 μέτρα

0:18:01

10,000 μέτρα

0:38:10

Ημιμαραθώνιος

1:24:20

Μαραθώνιος

3:03:28

Από τότε πέρασαν 50 χρόνια, και το ταλαιπωρημένο δελτίο μου δεν σταμάτησε να γράφει ένσημα – και μάλιστα από τα βαρέα και τα ανθυγιεινά, όπως εκείνα του Μαραθωνίου! Όσοι είναι κοντά στην ηλικία μου το γνωρίζουν με τον καλύτερο τρόπο – όσο για τους νεότερους, ας θυμάστε πάντα ότι τα ένσημα του Μαραθωνίου είναι μεν βαρέα, αλλά ανταμοίβουν και αντίστοιχα… Προς το παρόν, το κοντέρ έχει γράψει 65 Μαρθωνίους, και 400 αγώνες μικρότερων αποστάσεων – ελπίζω να γράψει πολλούς ακόμα… Σε αυτή τη μεγάλη πορεία, μόνο όμορφες στιγμές έχω να θυμάμαι. Γνώρισα όλα τα μέρη της όμορφης πατρίδας μας, έκανα παντού φίλους αγαπητούς, μάζεψα υπέροχες εμπειρίες. Ποτέ δεν υπήρξα πρωταθλητής, και οι επιδόσεις μου κινούνταν μάλλον εντός του μέσου όρου – θα το δείτε και στον πίνακα που παραθέτω εδώ.

Θεωρώ εαυτόν απλό αθλούμενο, και λατρεύω να δίνω το παρόν συμμετέχοντας σε αγώνες εντός κι εκτός συνόρων. Αυτή η ανάγκη με έκανε να συμμετάσχω κάποτε σε 12 μαραθωνίους μέσα σε ένα έτος (48 χρονών τότε, με μέσο όρο τερματισμών το 3:25:00, έχουν αναρτηθεί σε παλαιότερο άρθρο…). Αυτή η ίδια ανάγκη δεν με έχει εγκαταλείψει ακόμη (η τίγρη μέσα μας, που λέει κι ο Χαϊνης Δημήτρης Αποστολάκης – μην την αφήσετε ποτέ να φύγει…), και θα συνεχίσω να δίνω το παρόν για όσο περισσότερο μπορώ. Πέρα από το μικρόβιο της συμμετοχής σε έναν αγώνα, λατρεύω να παρακολουθώ όλες τις διοργανώσεις. Από το 1976 και μετά, δεν έχασα κανένα μεγάλο γεγονός – Ολυμπιακοί Αγώνες, Παγκόσμια, Πανευρωπαϊκά και Πανελλήνια πρωταθλήματα, παγκρήτιοι αγώνες και ημερίδες, πάντα εκεί, ως θεατής κι αγνός εραστής του αθλήματος. Παρακολουθώντας τις προσπάθειες των αθλητών (δεν έχει σημασία αν μιλάμε για ιερά τέρατα του χώρου ή για πρωτοεμφανιζόμενους νέους δρομείς), ένιωθα ότι συμμετέχω κι εγώ μαζί τους. Ακόμη περισσότερο, μάθαινα και μαθαίνω από το παράδειγμά τους, μελετούσα την εμπειρία τους και προσπαθούσα να κατανοήσω τη μαγεία των δρόμων αποστάσεων, να μάθω όσα περισσότερα μπορώ, να γίνω κι εγώ καλύτερος δρομέας και καλύτερος άνθρωπος.

Κάθε φορά που συμμετέχεις σε έναν αγώνα, είτε ως αγωνιζόμενος είτε ως θεατής, κάτι καινούριο αποκομίζεις – αρκεί να είσαι ανοικτός στο καινούριο, και να παραδέχεσαι το «αεί διδασκόμενος». Πενήντα χρόνια μετά, νοιώθω ότι παραμένω μαθητής των δρόμων αντοχής, και ιδιαίτερα του Μαραθωνίου, του μεγαλύτερου σχολείου απ’ όλα. Αυτά που έμαθα και μαθαίνω όλα αυτά τα χρόνια, το απόσταγμα αυτής της εμπειρίας, αυτό είναι που προσπαθώ να μοιραστώ κάθε φορά μαζί σας. Όχι γιατί κατέχω κάποια κρυμμένη απόλυτη αλήθεια, αλλά γιατί νοιώθω ότι το χρωστάω σε όλους όσους με δίδαξαν τόσα χρόνια – άλλωστε, ανέκαθεν πίστευα ότι γνώση και γνώμη οφείλουν να συμβαδίζουν.

Τι επαναλαμβάνω κάθε φορά; Ότι στο Μαραθώνιο (όπως και τη ζωή) η υπομονή είναι αρετή, και ανταμοίβει όποιον την έχει. Πηγαίνω αργά, για να φτάσω γρήγορα. Όταν έχουμε μια μεγάλη επίδοση, είτε μιλάμε για τους δρομείς του Σαββατοκύριακου είτε για θρύλους του χώρου, όλοι μα όλοι ξεκινούν αργά, για να επιταχύνουν μετά το δεύτερο μισό – το πιο σημαντικό, αυτή η τακτική εφαρμόζεται πλέον όχι μόνο στις μεγάλες αποστάσεις (ημιμαραθώνιος, μαραθώνιος) αλλά ακόμη και στους δρόμους ημιαντοχής (1500-3000 μέτρα). Η τακτική κι η υπομονή οδηγούν στα μετάλλια και τις θέσεις – ένα ατομικό ρεκόρ θα έρθει μετά. Η εμπειρία λέει ότι το να κυνηγάς και τα δυο μαζί είναι δύσκολο και ριψοκίνδυνο.


C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\image0.jpegC:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\image1.jpegC:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\image2.jpegC:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\image3.jpeg

Αν, κατά Πλάτωνα «τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής», οπότε και το βλέμμα αντικατοπτρίζει τι συμβαίνει μέσα μας κάθε φορά, οι παρακάτω φωτογραφίες δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο τι σκέφτεται ένας Μαραθωνοδρόμος… Στο 35ο χιλιόμετρο, το βλέμμα ευθεία, αυτοσυγκέντρωση και προσήλωση στο στόχο. Στο 36ο, το βλέμμα χαμηλώνει, εμφανίζεται η κούραση, αλλά το ταξίδι συνεχίζεται. Στο 38ο, το κεφάλι ασήκωτο και βαρύ, αλλά η ψυχή σπρώχνει και σπρώχνει, και έρχεται η επιβράβευση στον τερματισμό. Αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη, το ταξίδι είναι αυτό που μετράει, κι αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα που διδάσκεται ένας μαραθωνοδρόμος…

Μπορούμε να πούμε κι άλλα πολλά, για την ώρα κρατήστε παρακαλώ τα παραπάνω. Και την επόμενη φορά που θα διαβάσετε κάτι δικό μου, ας είστε επιεικείς – δεν σας καθοδηγεί κάποιος ελίτ δρομέας, δεν σας μιλάει κάποιος γυμναστής, ούτε σας κουνάει διδακτικά το δάχτυλο κάποιος έμπειρος προπονητής. Την εμπειρία μου κάθε φορά καταθέτω, το μέσο όρο γνώσης και άγνοιας. Τα αξιοποιείτε όπως κρίνετε. Και να θυμάστε ό,τι έλεγε ο Μαρκ Τουέην «Δεν ήξεραν ότι δεν γίνεται, κι έτσι το έκαναν»!



Γ. Γιώργος Αφορδακός, ο Νουρέγιεφ της Κρήτης. Σύντομο αφιέρωμα στον κορυφαίο Κρητικό μαραθωνοδρόμο (2:17:08)


Ο Γιώργος Αφορδακός γεννήθηκε στην Κριτσά Λασιθίου το 1958. Είναι πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ. Υπηρέτησε στην Ελληνική Αστυνομία επί 35 συναπτά έτη, και έως τα σήμερα είναι ο κορυφαίος μαραθωνοδρόμος που έχει αναδείξει ο κρητικός αθλητισμός. Το απίστευτο ρεκόρ του (2:17:08, Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, Αγρίνιο, 19/03/1988) πριν από 32 χρόνια φαντάζει ακόμη και σήμερα άπιαστο, πόσο μάλλον όταν έχει να επιδείξει άλλες δυο εξαιρετικές επιδόσεις του αυτού επιπέδου [2:17:56, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, Χιροσίμα, (14/04/1985) και 2:17:48, Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, Ρόδος 19/04/1986].C:\Users\user\Desktop\afordakos_2.jpg

Ξεκίνησε την αθλητική του πορεία στον ΟΦΗ το 1977, με προπονητή τον κο Γιώργο Δραμουντάνη, και αγωνίστηκε σε πρωταθληματικό επίπεδο έως και το 1996. Όταν μετακόμισε στη Αθήνα για σπουδές εντάχθηκε στην Εθνική Ομάδα Ενόπλων Δυνάμεων, με προπονητές τους κκ Ινγκλόι, Σπύρο Κοντοσόρο και Σπήλιο Ζαχαρόπουλο [ο μοναδικός Έλληνας αθλητής ημιαντοχής που έχει πάρει μετάλλιο σε Πανευρωπαϊκούς αγώνες (3η θέση στα 1.500 μέτρα)]. Εκτός από τον ΟΦΗ, αγωνίστηκε για δυο χρόνια στον Πανιώνιο, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος στον Όμιλο Υπεραποστάσεων Κρήτης. Στη φωτογραφία, τον βλέπουμε με τον κάτοχο του Πανελληνίου ρεκόρ (2:12:04) Σπύρο Ανδριόπουλο, και στον πίνακα που ακολουθεί, συνοψίζονται τα ορόσημα της εικοσαετούς πορείας του.C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\αφορδ.jpg

Οι αθλητικές επιδόσεις και τα επιτεύγματα του Γιώργου προκαλούν το θαυμασμό ακόμη και σήμερα. Έχει συμμετάσχει σε 45 επίσημους Μαραθωνίους, και στον παρακάτω πίνακα (από το εξαιρετικό βιβλίο του κου Γιάννη Μαμουζέλου «Έλληνες και Μαραθώνιος») παρατίθενται οι 22 καλύτεροι χρόνοι του.






Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζεται μια σύνοψη της πορείας του.

Ατομικές επιδόσεις

Απόσταση

Επίδοση

Διοργάνωση

Μαραθώνιος

2,17,08

Αγρίνιο, 19/03/1988

10,000 μέτρα

30,00,88

Θεσσαλονίκη, 03/06/1984

5,000 μέτρα

14,31

ΟΑΚΑ, 26/07/1985

Παν. Πρωτάθλημα (πρώτη θέση)

2,20,58

Σέρρες, 1987

Παν. Πρωτάθλημα (πρώτη θέση)

2,17,08

Αγρίνιο, 1988

Μεσογειονίκης (2η θέση)

2,25,53

Λατάκεια, 1987

Βαλκανιονίκης (2η θέση)

2,23,53

Λιουμπλιάνα, 1986

Βαλκανιονίκης (3η θέση)

2,35,29

Βουκουρέστι, 1982

Προσωπική μου γνώμη είναι ότι (με τα υπάρχοντα πάντα δεδομένα, και παρ’ ότι τα ρεκόρ είναι για να σπάνε) πολύ δύσκολα θα βρεθεί στο εγγύς μέλλον κρητικός δρομέας που θα μπορέσει να κάνει καλύτερη επίδοση.

Με το Γιώργο γνωριστήκαμε πίσω στα 1977, όταν ήρθε στον ΟΦΗ. Με τίμησε και με τιμάει με τη φιλία του, και μοιραστήκαμε προπονήσεις, αγώνες, ορειβασίες, παρέες, στιγμές που θυμάμαι μόνο με αγάπη. Αγαπημένος τόπος συνάντησης το οροπέδιο του Καθαρού, πάνω από τη γενέτειρά του. Οι συμβουλές του πάντα πολύτιμες, δεδομένου ότι αποδείκνυε συνεχώς στην πράξη την ακρίβεια των όσων έλεγε. Πρέσβευε ότι ο επιτυχημένος Μαραθώνιος δεν χρειάζεται εξαντλητικές ταχύτητες, ενώ στηρίζεται κατά 90% στην αντοχή στις μεσαίες εντάσεις και τη διάρκεια (long runs). Επίσης, έδειχνε ιδιαίτερη σημασία στην ξεκούραση και τον χρόνο αποθεραπείας, όχι μόνο μετά από τους αγώνες, αλλά ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της προπόνησης «…ώστε το σώμα να μπορεί να αφομοιώνει τον προπονητικό στόχο, κι ο αγώνας να μας βρίσκει φρέσκους και ξεκούραστους».

Όπως όλοι οι μεγάλοι του χώρου, ο Γιώργος είναι πολύ περισσότερα από τις (εξαιρετικές) αθλητικές του επιδόσεις. Ευγενής, ήρεμος, προσηνής, άκακος, γαλήνιος, κερδίζει αμέσως τον συνομιλητή του. Μεγάλη αγάπη και πάθος του υπήρξε πάντα η φύση και τα θαύματά της. Φυσιολάτρης, ερασιτέχνης περιβαλλοντολόγος και βοτανολόγος, έχει περπατήσει την Κρήτη από άκρη σε άκρη προσπαθώντας να γνωρίσει εις βάθος την αγαπημένη του πατρίδα. Επιθυμεί συνεχώς να εμπλουτίζει τις γνώσεις του, μελετάει αδιάκοπα την τοπική ιστορία κι έχει επισκεφθεί όλους τους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού μας.

Θα αφηγηθώ εδώ ένα περιστατικό δηλωτικό της κοσμοθεωρίας του, που δείχνει με τον καλύτερο τρόπο πώς λειτουργεί ο Γιώργος – κάποτε μου είπε να πάμε να μου δείξει ένα σπάνιο λουλούδι που ανθίζει μια πολύ συγκεκριμένη εποχή του έτους, κι ευδοκιμεί σε υψόμετρο μεγαλύτερο των 2000 μέτρων. Ήταν τόσο ζόρικο να το προσεγγίσουμε, μέσα σε γκρέμια και βράχους, που κάναμε 3 ώρες εξτρήμ ορειβασία μόνο και μόνο για να μπορέσει να το φωτογραφήσει. Εννοείται ότι όταν πήγα αφελώς να το κόψω, μου το απαγόρευσε ρητά.

Κινούμενος από αυτήν του την αγάπη, όταν αποστρατεύτηκε από την Ελληνική Αστυνομία ανακαίνισε ένα παλιό αρχοντικό στη γενέτειρά του την Κριτσά, και με πολύ μεράκι και προσωπική εργασία, δημιούργησε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας «Η Ροδάνθη». Εκεί, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τους θησαυρούς της κρητικής χλωρίδας, και να μάθει άπειρα πράγματα για την ιστορία και την παράδοση της Κρήτης – επισκεφθείτε το, αξίζει!

Ο Γιώργος θα είναι πάντα στην καρδιά μου. Εύχομαι να έχει την υγειά του, να είναι καλά ό,τι κι αν κάνει και να χαίρεται την οικογένειά του.  Όπου Γιώργος και μάλαμα, ειδικά όταν λέγεται Γιώργος Αφορδακός!

ΥΓ1: «Ο εραστής της φύσης και της έρευνας πρέπει να πηγαίνει οπουδήποτε τον οδηγεί η ερωμένη του!». Πλάτωνας

ΥΓ2: «Άρχισε να κάνεις αυτό που είναι αναγκαίο. Έπειτα, αυτό που είναι εφικτό. Και τελικά θα βρεθείς να κάνεις το ανέφικτο». Φραγκίσκος της Ασίζης

ΥΓ3: «Η απλότητα κι η φυσικότητα είναι ο ύψιστος και τελικός σκοπός της καλλιέργειας. Ο πλουσιότερος άνθρωπος είναι εκείνος που οι χαρές του είναι οι πιο φτηνές. Η φύση είναι το μόνο μέρος όπου ο άνθρωπος μπορεί να καταφύγει και να βρει τον εαυτό του. Δεν αλλάζουν τα πράγματα – εμείς αλλάζουμε. Η επένδυση στην καλοσύνη είναι η καλύτερη δουλειά που μπορείς να κάνεις στη ζωή σου». Χένρυ Ντ. Θορώ.

C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\δρηρειο.jpg

ΥΓ4: Πολλά χρόνια πίσω, κάποιοι σχεδόν παιδιά ακόμη, συναντιόμαστε στην εκκίνηση του Δρήρειου Δρόμου, μιας από τις αρχαιότερες διοργανώσεις στην Ελλάδα. Ο Δρήρειος Δρόμος, τα Βενιζέλεια, ο Δρόμος Θυσίας Μεσολογγίου και ο Μπιζάνειος Δρόμος είναι από τους αρχαιότερους αγώνες που διεξάγονται συνεχώς μέχρι σήμερα, με μια μικρή διακοπή στα χρόνια της Κατοχής. Από αριστερά προς δεξιά διακρίνονται: Αφορδακός Μιχάλης, Αφορδακός Γεώργιος, Καμπαξής Παντελής, Παντατοσάκης Γιάννης, Αντωνάκης Στέφανος, Σιδέρης Γιάννης. Δώστε προσοχή στις κάλτσες που φοράμε όλοι οι δρομείς, ειδικά ο Γεώργιος Αφορδακός! Αν έτρεχες Μαραθώνιο δεν υπήρχε περίπτωση να μη ζαρώσει η κάλτσα και να δημιουργήσει προβλήματα (φουσκάλες). Ο Γιώργος ήταν τόσο μεγάλος αθλητής που έτρεχε χωρίς ρολόι. Νικητής στον αγώνα ήταν ο Μιχάλης Αφορδακός - μάλλον όμως Μιχάλη σε σεβάστηκε σα ξάδελφο κα ανερχόμενο νέο αθλητή (μόλις 19 ετών). Ήσουν αστέρι!



Δ. Μάρκος Καλούδης, ο Μότσαρτ του κρητικού στίβου.


C:\Users\user\Desktop\stef anton\markos kaloudis.jpg


«Σπουδαίος είναι μόνο αυτός που μετέτρεψε τη φωνή του ανέμου σε τραγούδι, που η αγάπη του το κάνει ακόμη πιο αγαπησιάρικο» Χαλίλ Γκιμπράν

Ο κύριος Μάρκος Καλούδης είναι καθηγητής φυσικής αγωγής και τεχνικός σύμβουλος του ΣΕΓΑΣ. Στολίζει την Κρήτη και το δρομικό κίνημα. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1956, και υπήρξε πολύ καλός αθλητής ταχυτήτων (δρόμος 100-200-400 μέτρων) σε πρωταθληματικό επίπεδο και με πολλές διακρίσεις. Εάν μου επιτρέπεται η παρομοίωση, είναι ο Μότσαρτ του κρητικού στίβου.

Η οξύνοια, η ευθυκρισία, η καλλιέργεια, οι βαθιές γνώσεις για τον αθλητισμό στη χώρα μας, οι ηγετικές του ικανότητες και η εμπειρία, είναι όλα βασικά στοιχεία της προσωπικότητάς του – και μαζί με τη φυσική του ευγένεια, κερδίζουν αμέσως το συνομιλητή του. Και όπως κάθε πολύπειρος καπετάνιος, έχει μια μοναδική άνεση στο να προτείνει (και να υλοποιεί) λύσεις για κάθε δύσκολη κατάσταση. Επιβεβαιώνει εμπράκτως ότι όταν κάνεις κάτι με την ψυχή σου, του δίνεις ψυχή – και επί 35 χρόνια, αποδεικνύει συνεχώς την αξία του, όντας ο ιθύνοντας νους πίσω από κάθε μεγάλη διοργάνωση στο νησί. Ευρωπαϊκό κύπελλο, διεθνή meetings (Βενιζέλεια / Βαρδινογιάννεια / Αρκάδια), ημερίδες, διασυλλογικά πρωταθλήματα, Run Greece, όλα φέρουν την υπογραφή του. Και εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να πούμε ότι έχει βάλει τον πήχη πάρα πολύ ψηλά, αφήνοντας τεράστια παρακαταθήκη σε αθλητές και αθλούμενους, γυμναστές και προπονητές. Το σημαντικότερο – ώθησε με το έργο του πολλά νέα παιδιά να αγαπήσουν τον αθλητισμό.

Θα είχε ενδιαφέρον εδώ η γνώμη και η άποψη των κυρίων κυρίων Σωτήρη Λαβούτα (ο παλαιότερος παράγοντας του ΣΕΓΑΣ Κρήτης με σπουδαίο έργο, που τον γνωρίζει πολύ καλά) και Αριστείδη Βισκαδουράκη (ο πιο αρχαίος σε δράση γυμναστής στίβου σήμερα) – όταν αποσυρθεί από την ενεργό δράση ο Μάρκος Καλούδης, ποιος θα πάρει τη θέση του; Οπωσδήποτε ουδείς αναντικατάστατος – για τα απλά και τα εύκολα, τα «της σειράς», θα βρεθεί κάποιος. Για τα ζόρικα όμως, τα πολύπλοκα και τα μπερδεμένα, τα προβληματικά και τα αδιέξοδα; Εκτιμώ ότι θα περιμένουμε πολλά πολλά χρόνια για να βρεθεί νέος Καλούδης. Η εμπειρία και η πείρα κατακτώνται, δεν μεταδίδονται…. Οι αρχαίοι θεωρούσαν ολοκληρωμένο άνθρωπο τον ψημένο, τον δοκιμασμένο στα πολλά. «Προάγει γαρ η των πραγμάτων εμπειρία». Από τους καινούριους, ο Διονυσης Χαριτόπουλος λέει ότι μόνο οι περπατημένοι σου βγάζουν ακτινογραφία. Έτσι κι ο κύριος Καλούδης. Έχουν δει πολλά τα μάτια του, κι αν μου επιτρέπεται η έκφραση, δεν τον γελάς με αλεπουδιές. Παίζει στα δάκτυλα την εξωλεκτική επικοινωνία (βλέμμα – φωνή – κίνηση), σου πήρε τα μέτρα με τη μία και ράβει κάθε φορά το κοστούμι στα μέτρα σου.

Θα ήθελα εδώ να προλάβω τυχόν ζηλόφθονα και κακοπροαίρετα σχόλια. Με τον κύριο Μάρκο ούτε έχουμε συνεργαστεί ποτέ, ούτε είχαμε συναλλαγές οποιουδήποτε τύπου. Ούτε καφέ δεν έχουμε πιει στα 35 χρόνια που τον γνωρίζω και τον παρακολουθώ. Πέρα από το «καλό αγώνα Στέφανε» αν τύχει να συναντηθούμε στην εκκίνηση κάποιας διοργάνωσης, δεν έχουμε άλλες σχέσεις. Ωστόσο, ανέκαθεν πίστευα ότι οι αξίες, το όραμα, το ήθος, τα ιδανικά, οι ικανότητες, η προσφορά και το έργο των ικανών ανθρώπων, ανεξαρτήτως χώρου, πρέπει να επιβραβεύονται, και μάλιστα δημόσια ει δυνατόν. Γι αυτό γράφω τα παραπάνω. Εάν θέλουμε να πάει μπροστά ο αθλητισμός στην Κρήτη, τέτοιους ανθρώπους χρειαζόμαστε – και για τούτο απευθύνω από εδώ ένα ελάχιστο «ευχαριστώ» στον κύριο Καλούδη, ευγνώμονας για τα όσα μας έχει προσφέρει. Κύριε Καλούδη, να στε πάντα καλά.

ΥΓ1: «Εις, μύριος εστι, ει αριστος ιει – ένας αξίζει για δέκα χιλιάδες αν είναι άριστος». Ηράκλειτος

ΥΓ2: «Αυτό που μας βαστάει στη ζωή είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους». Οδ. Ελύτης



Ε. Αφιέρωμα στον κο Τζιράκο Δημήτρη και τους συνεργάτες του.


Ο κύριος Δημήτρης Τζιράκος γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1967. Έχει διδακτορικό στην εμβιομηχανική από το πανεπιστήμιο του Μάντσετερ, με ειδικότητα στο αθλητικό μάνατζμεντ. Ήταν αθλητής σε αθλήματα δύναμης (σφαίρα/δίσκος) και διακρίθηκε τόσο σε παγκρήτιο όσο και σε πανελλήνιο επίπεδο. Από το 2003 και εξής είναι υπεύθυνος συντονισμού λειτουργίας όλων των αθλητικών κέντρων που υπάγονται στον Δήμο Ηρακλείου. Και είτε πρόκειται για το Παγκρήτιο Στάδιο είτε για τα «Δύο Αοράκια», κάθε διοργάνωση φέρει την υπογραφή του. Είναι μεγάλη τύχη για την πόλη μας να έχει ανθρώπους σαν τον κύριο Τζιράκο – όταν δε τύχει να συνεργαστούν με τον κύριο Καλούδη, η επιτυχία απογειώνεται.C:\Users\user\Desktop\διμι τσιρ.jpg

Το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός που συνέβη στην ιστορία της πόλης μας, ήταν για τον γράφοντα η άφιξη της Ολυμπιακής φλόγας το 2004. Πρωτεργάτης και εγκέφαλος της όλης διοργάνωσης ήταν ο αντιδήμαρχος κ. Δροσίτης Ιωάννης και ο κος Τζιράκος. Η Ολυμπιακή λαμπαδηδρομία που πέρασε τότε μέσα από την πόλη είχε τεράστια επιτυχία, όπως αποδείχτηκε από τις χιλιάδες του κόσμου που βγήκαν στους δρόμους ώστε να παραστούν στο γεγονός. Πόσα νέα παιδιά εμπνεύστηκαν, ονειρεύτηκαν, είπαν «μπορώ κι εγώ» τότε; Πόσοι νέοι άνθρωποι γνώρισαν τη χαρά του υγιούς αθλητισμού; Η επιτυχία πιστώθηκε ορθώς στο Δήμο Ηρακλείου – οφείλουμε ωστόσο να αποδώσουμε και από δω τα εύσημα στον κύριο Δροσίτη και στον κύριο Τζιράκο και τους εξαιρετικούς συνεργάτες του, στους οποίους θα αναφερθώ ονομαστικά παρακάτω.

Μια απαραίτητη επισήμανση. Εννοείται ότι ειδικά στον αθλητισμό, η επιτυχία είναι πάντα αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Όλα αυτά τα χρόνια που υπηρετεί το δήμο Ηρακλείου, ο κύριος Τζιράκος περιστοιχίζεται από ικανότατους και καθ’ όλα άξιους συνεργάτες, δίχως τη συμβολή των οποίων δεν θα μπορούσε να κάνει όλα όσα έχει επιτύχει. Ανέκαθεν ωστόσο πίστευα ότι τη διαφορά την κάνει το σπάνιο, το μοναδικό πουλί – τέτοια είναι η περίπτωση του κύριου Τζιράκου. Κατά το ρηθέν, «όσοι δεν σκέπτονται, συσκέπτονται», και κάπως έτσι γεμίσαμε από επιτροπές, ομάδες εργασίας, συσκέψεις και συμβούλια. Κι όμως, άνθρωποι όπως ο κύριος Τζιράκος έχουν την ικανότητα να οργανώνουν αυτήν την πολυφωνία, να την ενορχηστρώνουν αποτελεσματικά και να την κάνουν να αποδίδει τα μέγιστα προς όφελος όλων. Κι αυτό, όταν συμβαίνει επί 18 συναπτά έτη, μόνο τυχαίο δεν είναι…

Για την ακρίβεια των όσων γράφω, θα επικαλεστώ τη γνώμη του προϊσταμένου του, Αντιδήμαρχο Κώστα Βαρδαβά (και σε αυτόν ανήκει η επιτυχία), αλλά και τους δυο εξαιρετικούς δημοτικούς συμβούλους κκ Τάσο Τσατσάκη και Χρήστο Κώνστα. Με τους τρεις κύριους, πέραν από συμπολίτες είμαστε και συναθλητές και συναγωνιστές στους αγώνες – και μπορεί να με κερδίζουν τώρα που έχω μεγαλώσει, αλλά θα μεγαλώσουν κι αυτοί και θα δουν! Κώστα, εάν γίνει τελικά το RunGreece εφέτος, θα χαρώ να σμίξουμε – σε θέλω αγωνιζόμενο κι όχι διοικητικό! Εγώ πάντως έχω στόχο τον Τάσο και την Εριέττα! Με το θάρρος της φιλίας μας, θα πρότεινα στο Δημήτρη Τζιράκο να χρησιμοποιεί λιγότερο τη μοτοσικλέτα του και να εντάξει το ποδήλατο στην καθημερινή του μετακίνηση. Δημήτρη, η μηχανή σε πάει, το ποδήλατο το πας εσύ! Για να αρχίσεις να περνάς ένσημα και στην ποδηλασία!

Αν ο κύριος Τζιράκος είναι ο μαέστρος στα αθλητικά του Δήμου, υπάρχουν όμως και άλλοι δύο μαέστροι που είναι στον ίδιο χώρο (μπάσκετ, ποδόσφαιρο), με τεράστια εμπειρία και γνώση. Ο κος Νίκος Τούλης και ο κος Σωτήρης Σινάνης, και θα ήθελα να πω δυο λόγια για αυτούς.

Πρώτος τη τάξει ο κύριος Νίκος Τούλης, ο «γεννημένος νικητής». Γεννήθηκε το 1956, και με εμπειρία 50 ετών στο χώρο, είναι εκ των ων ουκ άνευ για τα αθλητικά της πόλης. Η μεγάλη του αγάπη είναι το μπάσκετ, για το οποίο έχει χύσει ποτάμια ιδρώτα σε κάθε γήπεδο της πόλης – τόσο με τσιμέντο (Εργοτέλης, Εσπερία, Τένις) όσο και με χώμα και πυρινάκι (Στ. Ελευθερίας). Έχει διδάξει κοουτσάροντας μικρούς και μεγάλους μπασκετμπολίστες σε όλες τις μεγάλες κατηγορίες. Αληθινό είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο, κι εσύ Νικόλα είσαι το παράδειγμα!

Ο κύριος Σωτήρης Σινάνης, ο φιλότιμος. Γεννήθηκε το 1960, και μετράει ήδη 40 χρόνια στο χώρο του αθλητισμού. Ποδοσφαιριστής, έχει οργώσει με το κουτάλι όλα τα γήπεδα του νησιού, και αυτή του την αγάπη και την εμπειρία τη μεταλαμπαδεύει στους νέους στις ακαδημίες. Με το παράδειγμά του έχει κατακτήσει την αγάπη και το σεβασμό τόσο των παλαίμαχων, όσο και της νέας γενιάς. Βασικό κομμάτι της φιλοσοφίας του συνοψίζεται στη φράση «Ο τρόπος που παίζουμε, δείχνει κάποια στοιχεία του χαρακτήρα μας. Ο τρόπος που χάνουμε τα αποκαλύπτει όλα», και αποδεικνύει στην πράξη ότι τα βαθιά ποτάμια δεν βουίζουν!

Ο κύριος Λευτέρης Μπούης, ο μεθοδικός. Γεννήθηκε το 1977. Ως κολυμβητής σε πρωταθληματικό επίπεδο κατέκτησε πολλές διακρίσεις, και παρέμεινε στο χώρο ως πολύπειρος γυμναστής. Είναι υπεύθυνος προγραμματισμού στην πισίνα του Παγκρήτιου και στις ακαδημίες. Έχει το γνώθι σαυτόν, κι έχει βοηθήσει με το έργο του πολλούς νέους κολυμβητές να φτιάξουν γερά θεμέλια και να πετύχουν στη ζωή τους, εμφυσώντας τους το βασικό του «πιστεύω»: ότι η καλύτερη νίκη είναι πάντα αυτή που επιτυγχάνουμε απέναντι στον εαυτό μας…

Ο κύριος Αραμπατζής Σπύρος, ο νοήμον. Γεννημένος στα 1978, υπήρξε μεγάλος αθλητής στίβου. Άριστος δισκοβόλος (ατομικό ρεκόρ 61,91), πρωταγωνίστησε επί σειρά ετών στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, σε όλες τις κατηγορίες από τις οποίες πέρασε, και επί μια πενταετία ήταν σταθερά στους 3 πρώτους. Η ήρεμη δύναμη, και από τα βασικά στελέχη της ομάδας. Φιλομαθής και γνώστης σε βάθος του χώρου, ενημερώνεται συνεχώς για τις εξελίξεις στο χώρο του αθλητισμού. Έχει συνειδητοποιήσει πλήρως ότι για να επιτύχεις σε οτιδήποτε πρέπει να προσέξεις τις βάσεις – και γι αυτό η δουλειά που κάνει με τα νέα παιδιά είναι εξαιρετική. Και έχει συνηδητοποιήσει κάτι που παραβλέπουν δυστυχώς πολλοί – η επιτυχία δεν μετράται ποτέ με τους όποιους στόχους των γονέων, αλλά με το ακτινοβόλο χαμόγελο των παιδιών.

Η κυρία Στέλα Πιλάτου, η αυθεντική κι αυθόρμητη. Παρ’ ότι δεν υπάγεται στα αθλητικά του δήμου, αλλά σε άλλη υπηρεσία, θα ήταν παράλειψη να μην την αναφέρω εδώ. Η πολυπρωταθλήτρια Στέλλα Πιλάτου γεννήθηκε το 1980 και πρωταγωνίστησε επί σειρά ετών στο μήκος (ατομικό ρεκόρ 6,80, Βαλκανικοί Αθήνα, 04/03/2003). Στον πίνακα που ακολουθεί παρατίθενται οι διακρίσεις της, για να καταλάβετε το μέγεθός της και για τι αθλήτρια μιλάμε.C:\Users\user\Desktop\606774_b.jpg

1999

Ευρωπαϊκό νεανίδων

6η θέση

2001

Μεσογειακοί αγώνες

2η θέση, ασημένιο μετάλλιο

2001

Ευρωπαϊκό Κ23

7η θέση

2001

Πανεπιστημιάδα

5η θέση

2002

Ευρωπαϊκό κλειστού στίβου, Βιέννη

5η θέση

2002

Ευρωπαϊκό ανοικτού στίβου, Μόναχο

6η θέση

2003

Παγκόσμιο κλειστού στίβου, Παρίσι

6η θέση

2004

Ολυμπιακοί αγώνες, Αθήνα Συμμετείχε – για λίγο, εκτός τελικού…

2005

Ευρωπαϊκό κλειστού στίβου, Μαδρίτη

2η θέση, ασημένιο μετάλλιο

2006

Παγκόσμιο κλειστού στίβου, Μόσχα

8η θέση


Πίσω απ’ όλες αυτές τις διακρίσεις, βρίσκεται και ο προπονητής της κ. Γιώργος Κόκκινος, ο πρύτανης στο χώρο του στίβου στην Κρήτη, με τις τόσες πολλές και μεγάλες διακρίσεις των αθλητών του. Στο όνομα του πίνουν νερό (και κρασί… ) όχι μόνο στη γενέτειρά του, την Κράνα Μυλοποτάμου, αλλά και όλη η οικογένεια του στίβου της Κρήτης. Θα του αφιερώσω μια μαντινάδα: «Ποτέ μου δεν ερέχτηκα σε πλούτη και σε κάλλη, μόνο σε ταπεινό κορμί με γνώση στο κεφάλι».

Ο κύριος Θωμάς Σμπώκος, ευγενής και με αρχές. Γεννήθηκε το 1972, είναι γυμναστής και υπάγεται κι αυτός στο αθλητικό τμήμα του Δήμου. Και μόνο το όνομα του να μπει στην αφίσα μια εκδήλωσης, αυτή θα γνωρίσει τεράστια επιτυχία – τέτοια είναι η αναγνωσιμότητά του, απολύτως δικαιολογημένα λόγω της αξίας του. Υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έβγαλε η Ελλάδα στα 200 μέτρα. Τόσο οι επιδόσεις του όσο και η σωματοδομή του (βάσει αθλητιατρικών/επιστημονικών μετρήσεων) έδιναν τα φόντα για να είναι στο βάθρο σε κάθε μεγάλη διοργάνωση. Υπήρξε ωστόσο άτυχος, καθώς ήταν επιρρεπής στους τραυματισμούς που τον ταλαιπώρησαν αρκετά και δεν επέτρεψαν τελικά να κάνει όλα όσα θα μπορούσε… Ειδικά στους Ολυμπιακούς της Ατλάντας το 1996, ήταν για τελικό και μετάλλιο – αλλά τραυματίστηκε κι αυτό του στέρησε κάτι περισσότερο από την συμμετοχή. Σαν αθλητής υπήρξε πολύ χαλαρός και άνετος – και θα του θυμίσω εδώ τη φορά που σε παγκόσμιο πρωτάθλημα (φανταστείτε μόνο πόσος κόσμος παρακολουθούσε στις τηλεοράσεις…!) , στην εκκίνηση του τελικού κατά την παρουσίαση των αθλητών on camera, είχε φορέσει το φανελάκι του ανάποδα! Το έσωσε ευτυχώς τελευταία στιγμή!C:\Users\user\Desktop\2om5a.jpg

Στην φωτογραφία που παρατίθεται παραπάνω δεν φαίνεται ποιος είναι ο νικητής, απαιτείται φώτο φίνις - ο Παναγιωτόπουλος ή ο Σμπώκος; Ο Θωμάς γνωρίζει καλύτερα!


1992

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 200μ

1η θέση, 20,88

1993

Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 200μ Νέων, Λιλ

3η θέση

1995

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 200μ, Πάτρα

1η θέση, 20,28 ,Πανελλήνιο. Ρεκόρ

1995

Μπρούνο Ζάουλι, 200μ

1η θέση, 20,95

1995

Μπρούνο Ζάουλι, 4Χ100

Χρυσό μετάλλιο

1996

Ολυμπιακοί Αώνες Ατλάντας

Συμμετοχή

1996

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 200μ

1η θέση, 20,75

1996

Παγκόσμια Πανεπιστημιάδα Φουκουγιάμα, 200 μ

Χάλκινο μετάλλιο

1996

Πανευρωπαϊκοί Αγώνες κλειστού στίβου, 200μ

4η θέση, 21,74

1997

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αθήνα, 4Χ100

Πανελλήνιο Ρεκόρ

1998

Πανευρωπαϊκο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου Βαλένθια, 200μ

3η θέση, 20,90

1999

Γαλλία, 4Χ100 (ΜΕ Σέγκο, Αλεξόπουλο, Χοϊδη)

Πανελλήνιο ρεκόρ, 38,61


Σκεφτείτε πού θα μπορούσε να είχε φτάσει αν δεν είχε τους τραυματισμούς… Ακόμη κι έτσι η αθλητική του αξία είναι τεράστια κι αναμφισβήτητη. Θωμά, ευγενή και με αρχές, να θυμάσαι ότι το να μην επιδεικνύει κανείς το μεγαλείο του, κι αυτό μεγαλείο είναι!

Η κυρία Αργυρω Στρατάκη, το υπέρλαμπρο αστέρι. Ούτε εκείνη εργάζεται στο δήμο (αλλά σε άλλο αθλητικό πόστο), κι όμως δε γίνεται να μην την αναφέρω εδώ, καθώς με τις επιτυχίες της μας έχει κάνει όλους υπερήφανους. Γεννήθηκε το 1976 στο Ηράκλειο, και μεγάλωσε στον Αλμυρό. Την αποκαλούσα πάντα «ψυχάρα», γιατί απαιτεί τεράστια ψυχή το να αγωνίζεσαι σε 7 αθλήματα (100 εμπόδια, 200 και 800 μέτρα, ύψος, μήκος, ακόντιο και σφαίρα), και να αριστεύεις σε όλα. Τη γλυκιά Ρούλα την ανακάλυψε και έθεσε τις βάσεις της αθλητικής της παιδείας ο πρώτος της προπονητής, ο γυμναστής κύριος Νίκος Χαλκιαδάκης. Πήγαινε στο στάδιο Ελευθερίας πρώτη κι έφευγε τελευταία. Επιμελής, μεθοδική, αφιέρωνε ατελείωτες ώρες στην προπόνηση – χαρακτηριστικό δε είναι ότι είχε πείσει με το πείσμα της ακόμη και τον πολύ αυστηρό φροντιστή του σταδίου, τον αείμνηστο Νίκο Κεφαλογιάννη, ο οποίος κατά τα άλλα δεν χαριζόταν σε κανένα. Οι παλιοί θυμούνται πώς 21,30 έσβηναν μαχαίρι όλα τα φώτα στο Στάδιο, και οι αθλητές έπρεπε να εγκαταλείψουν τον χώρο. Αντίθετα η Ρούλα τον παρακαλούσε να της δώσει την άδεια να συνεχίσει με κλειστά τα φώτα, και θα έφευγε πηδώντας τα κάγκελα…Προφανώς ο αείμνηστος είχε εκτιμήσει το πάθος της και την προσήλωσή της, έβλεπε πόσο ψηλά θα έφτανε και της το επέτρεπε. Το παράδειγμά της υπενθυμίζει σε όλους ότι η επιτυχία είναι πάντα γλυκιά, αλλά έχει την οσμή του ιδρώτα και προϋποθέτει ατελείωτη δουλειά και αφοσίωση…C:\Users\user\Desktop\goalnews_LARGE_t_1041_435076.jpg

  • Δυο συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Αθήνα 2004, Πεκίνο 2008) με καλύτερη θέση την 15η στην Αθήνα.

  • 4 παγκόσμια πρωταθλήματα στίβου (Παρίσι 2003, Ελσίνκι 2005, Οσάκα 2007, Βερολίνο 2009) με καλύτερη θέση την 9η (Παρίσι 2003)

  •  4 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (Μόναχο 2002, Γκέτεμποργκ 2006, Μπέρμιγχαμ 2007, Βαρκελώνη 2010) με καλύτερη θέση την 8η (Μπέρμιγχαμ 2007)

  • 11 ευρωπαϊκά κύπελλα (δυο φορές πρώτη θέση, στη Γιάλτα (2006), Σαραγόσα 2009.

  • 2 θέση στους μεσογειακούς στην Αλμερία το 2005.

  • Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού στίβου, 9 φορές πρώτη πανελληνιονίκης στο έπταθλο

  • Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού στίβου, 7 φορές πρώτη πανελληνιονίκης στο πένταθλο

  • Κάτοχος μέχρι και σήμερα του πανελληνίου ρεκόρ στο πένταθλο κλειστού στίβου (4550 βαθμοί)

  • Κάτοχος μέχρι και σήμερα του πανελληνίου ρεκόρ στο έπταθλο ανοικτού στίβου (6235 βαθμοί)

  • Κάτοχος συνολικά 5 πανελληνίων ρεκόρ (3 στο έπταθλο, 2 στο πένταθλο)

Θωμά, Στέλλα, δεν παίζεται η Ρούλα μας!



ΣΤ. Αναστασάκης Μιχάλης, Φραντζεσκάκης Χρήστος – οι Κρητικοί γίγαντες!


C:\Users\user\Desktop\1-121.jpg     C:\Users\user\Desktop\frantzeskakis-papamarkakis_metallio.jpg

Θα ήθελα να αφιερώσω δυο λόγια και σε δυο δικά μας παιδιά από τα όμορφα Χανιά, τους σφυροβόλους Μιχάλη Αναστασάκη και Χρήστο Φραντζεσκάκη. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, έχουν κάνει ήδη πράγματα και θάματα, και θα μας απασχολήσουν σίγουρα και στο μέλλον. Ο Μιχάλης Αναστασάκης (γεν. 1994) κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες που διεξήχθησαν το 2016 στην Τύνιδα με βολή 77,08 (πανελλήνιο ρεκόρ στην Κ23). Την ίδια χρονιά, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών που διεξήχθη στο Άμστερνταμ κατέκτησε την τέταρτη θέση (με βολή 75,89). Έχει συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο (20η θέση) και το ατομικό του ρεκόρ (77,72) αποτελεί την τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα. Ο Χρήστος Φραντζεσκάκης (γεν. 1999), στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Νέων (19/07/2019, Μπόρας, Σουηδία), κέρδισε αργυρό μετάλλιο (σφύρα 6 κιλών) με βολή 84,22 – επίδοση που είναι η δεύτερη καλύτερη όλων των εποχών στην Ευρώπη και τρίτη στον κόσμο (Κ20), και βέβαια πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων. Κατέχει επίσης το πανελλήνιο ρεκόρ παίδων με βολή 80,15 (σφύρα 5 κιλών). Το ατομικό του ρεκόρ είναι τα 76,67 (σφύρα 7,26 κιλών) και είναι η 5η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στους άνδρες.

Ο προπονητής που τους ανακάλυψε και ανέδειξε είναι ο πολύ αξιόλογος κύριος Κώστας Παπαμαρκάκης. Πολύ μεθοδικός στη δουλειά του, μόνο τυχαίες δεν είναι οι διακρίσεις και οι επιτυχίες του ίδιου και των αθλητών του…

Ο κοριός του Επιτροπάτου έχει την αίσθηση ότι τα δυο γειτονάκια από τη Νέα Χώρα Χανίων θα μας χαρίσουν μεγάλες στιγμές χαράς και συγκίνησης στο άμεσο μέλλον. Το άστρο τους θα λάμψει στις μεγάλες διοργανώσεις (Ολυμπιακοί, Παγκόσμια, Ευρωπαϊκοί), όπου και ανυπομονούμε να τους καμαρώσουμε. Εάν μου επιτρέπεται μια πρόβλεψη, το Επιτροπάτο εκτιμά ότι αν ο Μιχάλης Αναστασάκης δεν βιαστεί την επόμενη τριετία, ο Χρήστος Φραντζεσκάκης θα γίνει ο καλύτερος Έλληνας σφυροβόλος όλων των εποχών, παίρνοντας και το Πανελλήνιο Ρεκόρ Ανδρών από τον μέχρι τώρα κάτοχό του Αλέξανδρο Παπαδημητρίου (80,45, 2000). Για να δούμε…

Όπως και να έχει – είμαστε ήδη περήφανοι για όσα έχετε καταφέρει, όλο το μέλλον είναι μπροστά σας κι εμείς θα είμαστε εδώ να στηρίζουμε και να χειροκροτούμε κάθε σας προσπάθεια. Να είστε πάντα καλά!

ΥΓ: «Το πιο μεγάλο ταξίδι ξεκινά από το πρώτο βήμα». Λάο Τσε



Ζ. Δημοσθένης Τρίγκας. Τα αποτελέσματα του 11ου Βαρδινογιάννειου Μαραθώνιου στο Ηράκλειο (05/10/1997)

Ο Δημοσθένης Τρίγκας υπήρξε ένας τεράστιος αθλητής. Αρχοντικός και με μεγάλο ταλέντο, άφησε κι αυτός ανεξίτηλο το στίγμα του στη δρομική ιστορία της χώρας μας. Γεννήθηκε στα 1972 και σύλλογος του ήταν ο Πειραϊκός Σύνδεσμος. Ήσυχος κι αθόρυβος, μεθοδικός κι εργατικός, αθληταράς με τα όλα του, σταμάτησε δυστυχώς πολύ νωρίς, για λόγους άγνωστους στον γράφοντα. Θεωρώ ότι θα πετύχαινε επιδόσεις πολύ καλύτερες εάν συνέχιζε… Κι ενώ με το «αν» δεν γράφεται ιστορία, ακόμη κι έτσι πρόλαβε να κάνει μεγάλα πράγματα, ενώ ήταν αγαπητός σε όλους τους συναθλητές του για τη σοβαρότητα που τον διέκρινε και την ποιότητα του χαρακτήρα του.C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\μαραθ.jpgC:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\τριγκ.jpg

Με τον πολύ καλό του φίλο Νίκο Πολλιά είχαν κάνει ένα αχτύπητο δίδυμο σε προπόνηση κι αγώνες. Κι ενώ βοηθούσαν ο ένας τον άλλο, στους αγώνες κυνηγούσαν κι οι δυο την πρωτιά. Δεν τερμάτιζαν ποτέ μαζί και ας ήταν ισοδύναμοι, τιμώντας το ευ αγωνίζεσθε. Στα 22 χρόνια του συμμετείχε σε μια πολύ μεγάλη διοργάνωση (Παγκόσμιο Κύπελλο, ΑΜΑ, 09/04/1995). Η εμφάνιση του ήταν άψογη, παρά του νεαρού της ηλικίας του, πετυχαίνοντας ένα αρκούντως εντυπωσιακό 2:22:23, για να καταλάβει τελικά την 31η θέση. Για την ιστορία, παρατίθενται παρακάτω οι Έλληνες που συμμετείχαν στον αγώνα εκείνη την ημέρα (από το βιβλίο του Ηρ. Αθανασόπουλου «Μαραθώνιος και Μαραθώνας»).


Παγκόσμιο Κύπελλο 9 Μαϊου 1995, ΑΜΑ

Άνδρες

Θέση

Ονοματεπώνυμο

Επίδοση

28

Σπύρος Ανδριόπουλος

2,21,44

31

Δημοσθένης Τρίγκας

2,22,23

35

Νίκος Πολλιάς

2,23,29

45

Καραγιάννης Γιώργος

2,25,09

55

Βαξεβάνης Χρήστος

2,27,37

63

Χρήστος Σωτηρόπουλος

2,31,29

75

Γιάννης Μαρούγκας

2,37,43


Παγκόσμιο Κύπελλο 9 Μαϊου 1995, ΑΜΑ

Γυναίκες

Θέση

Ονοματεπώνυμο

Επίδοση

41

Μαρία Πολύζου

2,50,04

44

Καστρίτση Βιβή

2,54,15

45

Νικολοπούλου Παναγιώτα

2,54,32

50

Ψαθά Μαρία

3,10,09

51

Σωτηριάδου Σοφία

3,16,41


Δυο χρόνια αργότερα (05/10/1997), ο Δημοσθένης Τρίγκας ήταν και ο πρώτος (2,35,18, 11ος γενικής) ανάμεσα στους Έλληνες που συμμετείχαν στον 11ο Διεθνή Βαρδινογιάννειο Μαραθώνιο στο Ηράκλειο. Εκείνη τη φορά, ο γράφοντας τερμάτισε 28ος (3,11,36).



C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\αποτ2.jpgC:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\αποτ3.jpg
C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\αποτ1.jpg

Δήμο εύχομαι να πάνε όλα καλά, και στον επερχόμενο 38ο ΑΜΑ (Covid 19 επιτρέποντος…) να βρεθούμε όλοι οι παλιοί (Ζαμπέλης, Χαραμής, Πολλιάς, Ζάχος…) για να διαπιστώσουμε σε τι κατάσταση είμαστε. Τι λες; Τις ευχές μου, την αγάπη μου, και να χεις πάντα την υγειά σου εσύ κι οι αγαπημένοι σου. Ήρθες αθόρυβα κι έφυγες αθόρυβα – όμως καλά δε λένε ότι το βαθύ ποτάμι δεν κάνει κρότο?!C:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\αποτ4.jpgC:\Users\alex\Desktop\Νέος φάκελος\στεφ.jpg



Η. Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου – προτάσεις για 20 αθλητές.

Έλεγα στην εισαγωγή του παρόντος ότι αυτή τη φορά θα αφήσουμε στην άκρη τακτική κι αναλύσεις. Κι όμως, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν, και κατά πάσα πιθανότατα ο επερχόμενος Ημιμαραθώνιος Αθηνών θα γίνει εντελώς διαφορετικά απ’ ό,τι γνωρίζαμε τα τελευταία χρόνια (άλλη διαδρομή, και μόνο για τους μετέχοντες στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα), δεν μπορώ να μην γράψω δυο κουβέντες για τους αθλητές που θα αγωνιστούν την ερχόμενη Κυριακή. Το να τρέχεις έναν αγώνα πρωταθληματικού επιπέδου είναι εξ ορισμού κάτι δύσκολο – ειδικά εφέτος, οι δρομείς θα έχουν βαριά ψυχολογία και εξ αιτίας της επικαιρότητας (covid, αλλαγές της τελευταίας στιγμής, γενικότερη ανασφάλεια). Γι αυτό θα πρέπει όλοι να αδειάσουν όσο γίνεται το μυαλό τους, και να εστιάσουν αποκλειστικά και μόνο στο αθλητικό κομμάτι. Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρετε όλοι – οι δρομείς είμαστε για τα δύσκολα, το ξέρετε αυτό! Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι πέραν της δοκιμασίας, στο κάτω κάτω ένας αγώνας είναι και γιορτή. Έχετε δουλέψει σκληρά για να είστε στην γραμμή της εκκίνησης, έχετε πονέσει, έχετε ιδρώσει, έχετε ξενυχτίσει, έχετε στερηθεί τους αγαπημένους σας, έχετε αμφιβάλλει – κι όμως τα καταφέρατε κι αυτή τη φορά, και θα είστε εκεί. Χαρείτε το λοιπόν, θα είναι η μέρα σας! Ψάξτε μέσα σας, αγκαλιάστε τους ανθρώπους σας, κι όλα θα πάνε καλά!

Στο αμιγώς αθλητικό κομμάτι, ξέρετε τις θέσεις και τις μόνιμες νουθεσίες του γράφοντα. Φεύγω αργά, για να φτάσω γρήγορα. Πιθανότατα φέτος θα αγωνιστείτε σε αχαρτογράφητα νερά – άνευ σημασίας, οι αρχές είναι ίδιες. Όπου κι αν γίνει ο αγώνας, το πρώτο μισό πρέπει να ναι κατά τι αργότερο από το δεύτερο μισό. Ο μέσος ρυθμός μας πρέπει στο πρώτο μισό της διαδρομής να είναι ελαφρώς αργότερος από τον συνολικό μέσο ρυθμό του αγώνα (βάσει της επίδοσης στην οποία στοχεύουμε). Ο κανόνας είναι απαράβατος, και επιβραβεύει πάντα!

Οι προτάσεις που θα δείτε παρακάτω, αφορούν στην παλιά διαδρομή. Αν η διαδρομή που θα ακολουθήσετε την ημέρα του αγώνα είναι πιο βατή (δεν ξεχνάμε τις ανηφόρες της Βας. Σοφίας…), οι χρόνοι θα είναι οπωσδήποτε καλύτεροι (30’’-60’’ για κάθε αθλητή). Θεωρώ δύσκολο να επιλεχθεί δυσκολότερη διαδρομή… 

Θα χαρώ πάρα πολύ να απολαύσετε όλοι τον αγώνα, το αξίζετε. Εύχομαι να κάνετε μια καλή εμφάνιση, να πετύχετε τους στόχους που ο καθένας σας κυνηγάει, και ο τερματισμός να σας βρει χαμογελαστούς. Για να γίνει αυτό, δουλέψτε τη στρατηγική σας – την προπόνηση την έχετε όλοι σας. Δε θα κουραστώ να το λέω – το είναι μας είναι το μυαλό μας!

Όσον αφορά στις γυναίκες – θεωρώ ότι νικήτρια θα είναι η Γκλόρια Πριβιλέτζιο. Μετά τα 5 και τα 10 χιλιόμετρα, ήρθε η ώρα να κερδίσει και τα 21. Για να δούμε… Στην κόλαση της Ντόχα έδωσε μαθήματα ψυχής, τα ίδια αποθέματα θα τη βοηθήσουν στην «εποχή covid” που διανύουμε. Μετά τον Ημιμαραθώνιο, σε περιμένει ο Κλασσικός – έχεις 5 χρόνια να τον τρέξεις, ανυπομονούμε να σε δούμε. Αν και, χωρίς τον κόσμο στους δρόμους, η ψυχολογία θα είναι βαριά και μεγάλη επίδοση δύσκολα θα έρθει, τόσο από τη Γκλόρια όσο και από τον Κώστα Γκελαούζο – για να δούμε…

Όσον αφορά στους άντρες – εάν τρέξουν όλοι οι συνήθεις ύποπτοι, θα γίνει το έλα να δεις! Ο αξιόλογος και φιλότιμος Καραϊσκος εφέτος θα είναι πιο κοντά από ποτέ, καθώς όλα δείχνουν ότι διανύει μια εξαιρετική περίοδο. Θεωρώ ωστόσο ότι τον πρώτο λόγο τον έχει πάντα ο Κώστας Γκελαούζος – ακόμη κι αν τον ταλαιπωρήσουν οι εκπρόσωποι της νέας γενιάς (Αναγνώστου, Τάσσης, Γκούρλιας). Ανυπομονούμε…

Στον πίνακα που ακολουθεί, θα δείτε τις εκτιμήσεις μου για 21 εκ των πρωταγωνιστών.


αα

Ονοματεπώνυμο

Εκτιμώμενη επίδοση

Απόκλιση

(συν/πλην, δευτερόλεπτα)

1

Αναγνώστου Μάριος

1,07,30

30

Εάν αγωνιστεί

2

Τάσσης Γεώργιος

1,07,30

20

Εάν αγωνιστεί

3

Γκούρλιας Μάρκος

1,07,30

20

Εάν αγωνιστεί

4

Γκελαούζος Κώστας

1,07,30

15

5

Καραϊσκος Παναγιώτης

1,07,40

15

6

Μίνος Γεώργιος

1,08,15

30

7

Πιτσώλης Χαράλαμπος

1,08,25

20

8

Ζερβάκης Γιάννης

1,08,50

25

9

Μερούσης Χριστόφορος

1,08,50

30

10

Αναγνώστου Θεόδωρος

1,08,50

35

Εάν αγωνιστεί

11

Θεοδωρακάκος Δημήτρης

1,09,30

35

Εάν αγωνιστεί

12

Μαλτέζος Λάμπρος

1,09,30

35

13

Σταμούλης Κώστας

1,09,30

40

14

Ιωαννίδης Ιάσωνας

1,10,25

40

15

Ιατρόπουλος Κώστας

1,12,40

40

16

Καλιακούδης Δημήτρης

1,14,30

35

17

Σηφάκης Μανώλης

1,16,05

30

18

Σκουλαρίκης Γρηγόρης

1,16,55

30

19

Πριβιλέντζιο Γκλόρια

1,17,05

35

20

Πουρναράς Χρήστος

1,20,30

40

21

Δημάκη Ντενίζ

1,25,35

40


ΥΓ: Την ημέρα που ολοκληρώθηκε το παρόν, μάθαμε ότι ο αγώνας θα διεξαχθεί τελικά στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο, στο Σχινιά. H διαδρομή θα είναι όντως ευκολότερη, οπότε κάθε αθλητής ας υπολογίζει 30’’ – 1’10’’ καλύτερη τελική επίδοση.



Θ. Νοσταλγικά και ευτράπελα...

Στην εισαγωγή του παρόντος, έγραφα ότι επιθυμούσα να μιλήσουμε σαν να τρέχουμε μαζί ένα χαλαρό long run. Και καθώς τέτοιες κουβέντες χωρίς πειράγματα δεν γίνονται, θα μου επιτρέψετε να παραθέσω παρακάτω κάποια σχόλια επί προσωπικού, πάντοτε καλοπροαίρετα και με παιγνιώδη διάθεση.

Εκ παραδρομής Σε παλαιότερο άρθρο μου για μεγάλους αθλητές και αθλήτριες, δεν ανέφερα τις κυρίες Μαρία Πρωτόπαππα, κάτοχο του πανελληνίου ρεκόρ στα 5000 μέτρα (15,04, Βρυξέλλες) και Χρυσοστομία Ιακώβου που κατέχει πανελληνίως την 2η καλύτερη θέση στα 10000 μέτρα (32,19). Τέτοιες επιδόσεις θα ζήλευαν και οι κορυφαίοι Μαραθωνοδρόμοι μας (Γκελαούζος, Καραϊσκος, Μερούσης) – εάν τρέχατε Μαραθώνιο, πόσο θα ανεβάζατε τον πήχη?!

Μαρία Μπελιμπασάκη, η βασίλισσα της ταχύτητας. Μαρία, η σκέψη μας είναι συνέχεια μαζί σου… Θα νικήσεις και σε αυτόν τον μαραθώνιο, θα δεις. Σιδερένια!

Ντενίζ Δημάκη, η διαχρονική. Το F16 της πυροσβεστικής! Και παρά τις υποχρεώσεις της, δείχνει με την ταχύτητά της ότι οι μαμάδες είναι ικανές για τα πάντα!

Σταύρος Ζαγκανάς, ο ιπτάμενος δικηγόρος. Η είδηση του τραυματισμού σου ήταν σοκ για όλους μας, και επαναφέρει (με άσχημο τρόπο δυστυχώς…) το θέμα της οδικής ασφάλειας, ώστε οι πόλεις, οι δρόμοι και τα πάρκα να γίνουν επιτέλους πιο φιλικά προς τους πεζούς…. Να ευχηθώ να γίνεις γρήγορα καλά. Την αγάπη μας.

Άννα και Ειρήνη Βασιλείου, οι αρχόντισσες. Αυτό που ξεχωρίζει σε αυτά τα κορίτσια δεν είναι μόνο οι εξαιρετικές τους επιδόσεις (κι έχουν μέλλον ακόμη…), αλλά και η ομορφιά του χαρακτήρα τους. Με τον προπονητή τους κο Αρ. Βισκαδουράκη μας έχουν χαρίσει υπέροχες στιγμές, και για όλες αυτές είμαστε υπερήφανοι κι ευγνώμονες

Γιώργος Αφορδακός Γιώργο, λένε ότι ο Αφέντης και το Οροπέδιο του Καθαρού είναι καταπράσινα, και γεμάτα βότανα που μόνο εσύ αναγνωρίζεις. Πότε θα πάμε;

Μάρκος Καλούδης Κύριε Μάρκο, αθλητές και φίλαθλος κόσμος αναζητούν τους μοναδικούς Βαρδινογιάννειους Αγώνες. Λείπουν, πραγματικά. Τι λέτε, θα μπορέσετε να επηρεάσετε την οικογένεια για να τους επαναφέρει; Αξίζει, προσπαθήστε…

Κώστας Παπαμαρκάκης Κύριε Κώστα, είστε ο προπονητής των μεγάλων αγώνων και των μεγάλων διακρίσεων. Μόλις πάρετε δε και το Πανελλήνιο Ρεκόρ Ανδρών στη σφυροβολία. Πρέπει να κρεμάσετε το δίπλωμά σας στο Πάνθεον του Σταδίου «Έλενας Βενιζέλου» στα Χανιά, και μια θέση στην κερκίδα θα σας περιμένει για να θαυμάζετε εσαεί τις προσπάθειες των αθλητών που διδάξατε και διδάσκετε…

Γιώργος Κόκκινος Άλλος ένας προπονητής των μεγάλων επιτυχιών – και πάνω απ’ όλα παιδαγωγός και δάσκαλος με την πιο κυριολεκτική έννοια του όρου. Με τη σεμνότητα και τις γνώσεις σου, έχεις ακόμη πολλά να προσφέρεις στα νέα παιδιά.

Δημήτρης Τζιράκος Δημήτρη, οι δουλείες δεν τελειώνουν – αφιέρωσε και στον εαυτό σου λίγο χρόνο, το αξίζεις. Το ποδήλατό σου σε περιμένει!

Νίκος Τούλης Νίκο γιατί απαρνήθηκες τα φιλαράκια σου, και δεν πας πια στον Κούλε και τον  λιμενοβραχίονα; Μήπως τεμπέλιασες?! Είσαι ακόμη νέος, δυνατός κι ωραίος! Σε περιμένουμε!

Σωτήρης Σινάνης Σωτήρη, τόσα χρόνια προσέφερες τα μέγιστα στο Δήμο Ηρακλείου. Όταν με το καλό συνταξιοδοτηθείς, μήπως να ασχοληθείς και με το αγαπημένο σου Ατσαλένιο, με τη συνωνόματή σου πλατεία? Οι εκεί δημότες θα το χαρούν πάρα πάρα πολύ!

Θωμάς Σμπώκος όσο κι αν είσαι ευγενής, ο Λυκούργος Τσάκωνας δεν καταλαβαίνει από ευγένειες! Πάει το ρεκόρ σου! Στη φωτό δεν φαίνεται ποιος είναι ο νικητής, απαιτείται φώτο φίνις!

Στέλλα Πιλάτου Στέλλα για πες αλεύρι; Η πανέμορφη όπως κι εσύ Νίκη Ξάνθου από τη Ρόδο σε γυρεύει, για να πάτε για καφέ! Τι λες; Λόγω covid θα πρέπει να κάθεστε σε απόσταση – όχι στα 6,80 αλλά στα 7,03 μέτρα!

Ρούλα Στρατάκη Η φωτογραφία που επισυνάπτεται στο παρόν αφιέρωμα δείχνει με τον καλύτερο τρόπο όσα είναι η Ρούλα. Ψυχή, θέληση, δύναμη, πάθος, πείσμα, νεύρο, όλα σε τεράστιες ποσότητες – γι’ αυτό και θα είναι πάντα το υπέρλαμπρο αστέρι του κρητικού αθλητισμού! Η εφτάχρονη κόρη της Όλγα έχει να πάρει σπουδαία μαθήματα ζωής!

Μιχάλης Αναστασάκης Μιχάλη για πες αλεύρι;! Του χρόνου, σε περιμένει ο τελικός στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο κάτοχος του ρεκόρ Σφυροβολίας (80,45) Αλέξανδρος Παπαδημητρίου αρχίζει σιγά σιγά να το καταλαβαίνει, ότι έρχεται η ώρα της εκθρόνισής του…

Χρήστος Φραντζεσκάκης Το πανελλήνιο ρεκόρ σφυροβολίας έγινε  στις 09/07/2000, όταν ήσουν με το ζόρι ενός έτους – αν δεν το πάρει ο Μιχάλης πρώτα, από εσένα δεν γλιτώνει. Μια θέση στον τελικό σε περιμένει του χρόνου στους Ολυμπιακούς αγώνες. Η δυναμική σου είναι για μεγάλες διακρίσεις…

Κώστας Κουβίδης Από τα Σίσαρχα Ηρακλείου ο φίλος Κώστας, ερχόταν συχνά στο ζαχαροπλαστείο, όντας μέγας λάτρης των γλυκών μας. Συζητάγαμε περί πολλών, με είχε εντυπωσιάσει το ανοιχτό μυαλό του και το φιλομαθές πνεύμα του. Στα 1994, σχεδόν 20 χρονών τότε και φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας (διοίκηση επιχειρήσεων), για να με ευχαριστήσει θεωρώντας με υπεύθυνο για την ενασχόλησή του με τον αθλητισμό, μου αφιέρωσε κάτι που το χω χαραγμένο στο μυαλό μου. Η σπατάλη του χρήματος αποκαθίσταται μερικώς – της υγείας σπανίως, και του χρόνου ποτέ. Την είχα δίπλα στο ταμείο για να τη βλέπουν οι επισκέπτες, και έκανε εντύπωση σε όλους. Τέτοιο είναι το μυαλό του φίλου Κώστα – και γι αυτό έφτασε εκεί που έφτασε… Βάσει ισολογισμών (2019), η κορυφαία βιομηχανία ηλεκτρολογικού υλικού στην Ελλάδα, Αλλά – για να γίνεις για μένα ο πρώτος των πρώτων, κι όχι δεύτερος και καταιδρωμένος, πρέπει να αγωνιστείς στον Αυθεντικό Μαραθώνιο! Μου το είχες υποσχεθεί κάποτε. Κι έχεις στα πόδια σου τα 3 καλύτερα προπονητικά κέντρα – το δάσος της Κέρης, το οροπέδιο του Στρούμπουλα και την ανάβαση στο Βασιλικό, στη Δόξα. Ξεκίνα Κώστα – σε 6 με 12 μήνες θα σαι έτοιμος! Σε ευχαριστώ για όλα, θα σε περιμένω στην αφετηρία!

Στέφανος Αντωνάκης Μια προσωπική ιστορία, ώστε, κατά το ρηθέν, να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Πίσω στα 1970, δεν υπήρχε η πληθώρα αθλητικών εταιρειών που συναντάμε σήμερα. Στο στάδιο, το μόνο παπούτσι που υπήρχε ήταν τα Asics Tiger (παπούτσια με καρφιά). Τα διαθέσιμα νούμερα ήταν αφ’ ενός συγκεκριμένα, κι αφ’ ετέρου λίγα. Τα χρησιμοποιούσαμε όλοι από κοινού και μόνον στους αγώνες, ενώ παρέμεναν στα αποδυτήρια του Συλλόγου – εννοείται ότι κανένας αθλητής δεν είχε το δικαίωμα να τα παίρνει μαζί του ή να τα χρησιμοποιεί κατ’ αποκλειστικότητα. Εκείνη την ημέρα λοιπόν είχαμε αγώνες μήκους. Πήγα τελευταίος κι άτυχος να βρω παπούτσια, και έχει μείνει διαθέσιμο ένα τελευταίο ζευγάρι. Κι ενώ φορούσα νο38, (41/36). Πάω να το αναφέρω στον κύριο Γιώργο, και μου απάντησε νευριασμένα ότι φερόμαστε εντελώς ανεύθυνα, και όταν τα φυλάσσουμε θα πρέπει να τα δένουμε μεταξύ τους με τα κορδόνια ώστε να μην μπερδεύονται. «Τέλος πάντων… άκου τι θα κάνεις… Αυτό που είναι πιο μικρό θα το αφήσεις εντελώς χαλαρό, και το πιο μεγάλο θα περάσεις τα κορδόνια κυκλικά, κάτω από το πέλμα και θα το δέσεις από πάνω σφιχτά να μη συ φύγει. Θα ξεκινήσεις χαλαρά στην αρχή ώστε να προσαρμοστούν τα πόδια σου ΄στα παπούτσια, και 15 μέτρα πριν τη βαλβίδα θα βάλεις όλη σου την ταχύτητα πατώντας με το καλό σου πόδι δυνατά στη βαλβίδα, και θα προσπαθήσεις να ανέβεις ψηλά για να προσγειωθείς μακριά. Αυτά να θυμάσαι». Και για να μου ανεβάσει την ψυχολογία συνέχισε  «τα παπούτσια είναι βοήθημα – ο αθλητής είναι που μετράει. Εμείς παλιά κάναμε μήκος και ξυπόλητοι (παλιός αθλητής μήκους)». Έκανα ό,τι μου είπε και το άλμα αποδείχθηκε ένα από τα καλύτερά μου. Έρχεται να με επιβραβεύσει λέγοντας μου αξέχαστα «Μπράβο σου. Είδες που στο είπα;» Να είστε πάντα καλά και καλή σας ώρα κύριε Γιώργο όπου κι αν βρίσκεστε.

Όλα αυτά τα χρόνια, έχω τερματίσει 65 Μαραθωνίους. Κι όμως, δεν κατάφερα ποτέ να σπάσω το φράγμα των τριών ωρών. Έφτασα τόσες φορές στην πηγή, αλλά νερό δεν ήπια – μέχρι το 3,03,28 σταμάτησα. Μήπως έχουν δίκιο οι φίλοι που με πειράζουν, και τελικά είμαι Ντακότα στρατιωτική, κι όχι F16?!Δεν έχω απάντηση – ακόμη όμως κι αν έχουν δίκιο, εγώ θα πω ότι κι οι ντακότες είναι απαραίτητες, για να φαίνεται η ταχύτητα των F16! Ακούνε τα F16 μας, Γκελαούζος, Καραϊσκος, Μερούσης, εξτρημ Θεοδωρακάκος, Πιτσόλης, Γκούρλιας, Αναγνώστου, Δημητράκης; Ακούνε οι κυρίες κυρίες Πριβιλέτζιο, Πετρουλάκη, Καρακατσάνη; Και μια συμβουλή προς όλους: έχετε πάρα πολλά να δώσετε, έχετε πολύ δρόμο μπροστά σας, όλων οι καριέρες θα μείνουν σημεία αναφοράς. Αφιερώστε περισσότερο χρόνο στη σκληρή δουλειά και την προπόνηση, αφήστε το facebook – εξάρτηση της εποχής μας είναι κι αυτή, μην πέσετε στην παγίδα… Την αγάπη μου σε όλους!



Ι. Τα παγκρήτια ρεκόρ στίβου ανά κατηγορία.


ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΑΝΔΡΩΝ


ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΕΦΗΒΩΝ



ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΝΕΑΝΙΔΩΝ


ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΠΑΙΔΩΝ


ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ


ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ



ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΡΕΚΟΡ ΣΤΙΒΟΥ ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ




ΙΑ. Επίλογος

Το long run μας φτάνει σιγά σιγά στο τέλος του… Όσο γραφόταν το παρόν, το Υπουργείο Αθλητισμού επικαλούμενο την κοινή ασφάλεια, απαγορεύει ουσιαστικά κάθε αθλητική διοργάνωση εκτός σταδίου. Ο επικείμενος Ημιμαραθώνιος Αθηνών μεταφέρετε στο Σχινιά, ενώ ο ΑΜΑ είναι πιθανόν να μην γίνει. Ανεξαρτητα από το τι θα γίνει τελικά, δεν θα ήθελα να σχολιάσω αυτήν την απόφαση, και κατανοώ πλήρως τόσο την απογοήτευση του κόσμου, όσο και τον θυμό και τη δυσαρέσκεια των επαγγελματιών του χώρου – ο Γρηγόρης Σκουλαρίκης τα έγραψε εξαιρετικά στο σχετικό άρθρο του. Ένα πράγμα θα προσθέσω μόνο, για όλους όσους ετοιμάζονταν γι αυτούς τους αγώνες, και ειδικότερα για τον Αυθεντικό. Ναι, ο τερματισμός στο Καλλιμάρμαρο ισοδυναμεί με επίσκεψη στην Μέκκα το αθλητισμού. Ναι, μια επικείμενη ματαίωση, απογοητεύει. Όμως, τελικά αυτό δεν σημαίνει κάτι. Η χαρά του τρεξίματος είναι πάνω από διοργανώσεις. Θα ξανάρθουν οι αγώνες, θα δείτε. Μέχρι τότε – ας βρει ο καθένας το δικό του Καλλιμάρμαρο. Ο Κούλες, το Βενιζέλειο και η Κνωσσός, τα τείχη και η παραλιακή – ό,τι κυνηγάει ο καθένας, είναι πάντα εκεί έξω. Να είμαστε καλά, να είμαστε υγιείς, και οι δρόμοι μας περιμένουν. Καλή αντάμωση φίλοι μου


ΥΓ: Κατά Νίτσε, τα 7 θαύματα του κόσμου: Βλέπω – ακούω – αγγίζω – γεύομαι – αισθάνομαι – γελάω – αγαπώ.



Με τιμή,

Στέφανος Αντωνάκης

Ηράκλειο, 11/09/2020

Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Μοιράσου το με τους φίλους σου!

Κάντε "like" στη σελίδα μας στο facebook για όλα τα τελευταία Running News!

...διάβασε επίσης
Οι καλύτεροι Έλληνες Μαραθωνοδρόμοι για το 2020 Οι καλύτερες Ελληνίδες Μαραθωνοδρόμοι για το 2020

Runster
Σχόλια αναγνωστών
...διάβασε επίσης
Διαχείριση νοητική προπόνηση: πόσο συμβάλει στη νίκη? Προπονητικό Πρόγραμμα: Οδηγός Επιβίωσης (Μέρος Β)
Τo τακτικό τρέξιμο προσθέτει χρόνια ζωής Φυσική κατάσταση: Πώς θα διαπιστώσετε το επίπεδο της φόρμας σας
FitnessPulse

Runster

FitnessPulse.gr

Πρέπει να διαβάσετε
10 Νοέ 20
Τρέχουμε Virtual Marathon σε οποιεσδήποτε συνθήκες! Διέσχισε τη δική σου γραμμή εκκίνησης
Οι adidas Runners αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά, ότι τίποτα δεν μπορεί να τους σταματήσει. Ένα community που βρίσκεται πάντα σε ετοιμότητα, που ζει για τη στιγμή που θα βρεθεί στους δρόμους για να τρέξει.
16 Οκτ 20
Βελτίωσε την απόδοσή σου με αυτές τις συμβουλές για τη διατροφή σου
 Ανεξάρτητα με το επίπεδο ή το τι τύπος δρομέα είσαι, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προσπαθείς να βελτιωθείς, και το να προπονείσαι πιο σκληρά και πιο έξυπνα είναι ο καλύτερος τρόπος για να το κάνεις.
14 Οκτ 20
Το νέο adidas Adizero Adios Pro θα δώσει φτερά στα πόδια σου από το πρώτο ως το τελευταίο χιλιόμετρο
Επιμέλεια: Γρηγόρης Σκουλαρίκης
Το νέο μοντέλο adidas Adizero Adios Pro βγήκε στην αγορά πριν λίγες μέρες και έγινε ανάρπαστο σε σημείο εξαντλήσεως από την ιστοσελίδα της www.adidas.gr και όχι άδικα.
09 Οκτ 20
Οι adidas Runners Athens δοκίμασαν το νέο adidas Supernova και μοιράζονται την εμπειρία τους!
Τα μέλη των adidas Runners Athens, της μεγαλύτερης δρομικής κοινότητας της Αθήνας, είχαν την αποκλειστική ευκαιρία να δοκιμάσουν το νέο adidas Supernova στις προπονήσεις τους και να μοιραστούν την εμπειρία τους.
08 Οκτ 20
Δοκιμάσαμε τα νέα Reebok Forever Floatride Energy 2
Επιμέλεια: Γιώργος Σπύρος
Όταν έπιασα με τα χέρια μου το νέο μοντέλο της Reebok, τα Forever Floatride Energy 2, το πρώτο πράγμα που μου πέρασε από το μυαλό ήταν «ωχ και αυτά ψήλωσαν!».

©2005-2020 RunningNews.gr: Τα πάντα για το τρέξιμο, το δρομέα και τους αγώνες δρόμου. Ενημέρωση, Αρθρογραφία, Φωτογραφίες, Βίντεο, Φόρουμ - Όροι Χρήσης
Επικοινωνήστε μαζί μας για οτιδήποτε επιθυμείτε στο info [at] runningnews [dot] gr - Αν επιθυμείτε να διαφημιστείτε στο RunningNews.gr δείτε εδω

SportsWeb.gr Network: RunningNews.gr - trinews.gr - Runster.gr - Energy Races - duathlon.gr - Nutrition News - Fitness Pulse