New Balance Prism
Thessaloniki Night Half Marathon
Αρχική Ειδήσεις Καλεντάρι Αποτελέσματα Ενημέρωση Εικόνες Άρθρα Εξοπλισμός Forum Διαφήμιση
Roly Greece NSCoaching My Athlete Energy Photos Trinews.gr Kasimis Training
Άρθρα
Saucony
Metron Group
Volos Run
Kallithea Run
Nafplio Marathon
X-treme Stores

14 Σεπ 20 ← πίσω

Ultra Ursa Trail : η περιγραφή μου!

Παναγιώτης Μαλτέζος

Καλημέρα σας !

 

      Πρώτα να δώσω πολλά συγχαρητήρια σε όλους όσοι μερίμνησαν και οργάνωσαν αυτόν τον υπέροχο αγώνα βουνού !! ( Εφέτος οι δυσκολίες  ήταν πιο πολλές από άλλες φορές λόγω του φονικού ιού !!). Ιδιαιτέρως στον Διοργανωτή-εμπνευστή Νίκο Καλλοφύρη . Και στους μοναδικούς εθελοντές , που μεριμνούσαν για όλα , ανά πάσα στιγμή , σε όλα τα σημεία !!Για την ασφάλεια των δρομέων και τα υπόλοιπα μέτρα . Όλα ήταν άψογα καμωμένα !! Μπράβο σας !!

 

    Πολλά ευχαριστώ να πω και σε εσάς φίλοι ( δρομείς και όχι μόνο ) , για την αγάπη σας στο πρόσωπό μου , τα καλά σας λόγια και την κριτική σας για τις περιγραφές μου !! Όπως έχω πει πολλές φορές , ένας από τους λόγους που τα γράφω , είναι για να τις βλέπουν οι μελλοντικοί δρομείς και ίσως να αποφεύγουν κάποια από τα λάθη και να έχουν καλύτερη προετοιμασία !!

   Μιας και είχα πολλούς μήνες να λάβω μέρος σε κάποιον αγώνα , σκέφτηκα να τολμήσω να τρέξω τα 100χιλ.  στο Μέτσοβο και στην τριγύρω πανέμορφη  περιοχή της Οροσειράς  Πίνδου!! Πολλές φορές την έχω περιδιαβεί με αμάξι , ήξερα πως είναι πανέμορφη , άγρια και σκληρή ,αλλά δεν είχε τύχει να την τρέξω !!! Και αυτό με ΄΄έτρωγε΄΄ !!!

     Τις προηγούμενες χρονιές , τον εν λόγω αγώνα δεν τον ελάμβανα υπόψη , διότι είχα προτεραιότητα άλλους , όμως δεν με άφηνε αδιάφορο !!

 

     Όλους αυτούς τους μήνες , έτρεχα καθημερινά  στα χαλαρά και σκεφτόμουν που θα πάει –όχι δρομικά μόνο !- αυτή η πρωτοφανής κατάσταση που βιώνουμε …

 

       Μόλις εντόπισα τον αγώνα  εφέτος , μελέτησα τους κανονισμούς και τα σχετικά υπόλοιπα , είδα πως μπορώ να ανταπεξέλθω και έτσι έκανα τις απαραίτητες ενέργειες για την συμμετοχή μου!! Ήταν μια ευκαιρία να ΄΄ξεφύγω΄΄ κάπως από την καθημερινότητα …

 

      Δεν με απασχολούσε να κάνω κάποιον  συγκεκριμένο χρόνο στον τερματισμό …μου αρκούσε που θα ήμουν μαζί με αγαπημένους  φίλους και φίλες δρομείς , που είχα καιρό να τους δώ …Μου αρκούσε που θα βρισκόμουν σε αυτό το υπέροχο φυσικό περιβάλλον …Βέβαια πάνω στην πόρτα του ψυγείου στο σπίτι ,  ήταν μονίμως η φωτογραφία με τα υψομετρικά και την ΄΄ανέλυα΄΄ συχνά !! Αυτό που είχα κατασταλάξει ήταν : ΄΄ Ο ‘’καλύτερος’’  μου χρόνος θα είναι 18 ώρες και ο ‘’χειρότερος’’ 24ωρες !!!

     Άφησα τα 12άρια και την άσφαλτο λοιπόν όπου έτρεχα συνήθως …και για 2 μήνες –Ιούλιο κ Αύγουστο!- πήγαινα το απόγευμα, σε διπλανό…βουναλάκι , ( το οποίο γνώριζα οτι δεν είχε καμμιά σχέση με τις πολλαπλές βουνοκορφές που μέ περιμεναν να αντικρύσω στον αγώνα ,(!!!) )στο όρος Περγαντί , με 1250μ ύψος και 9% κλίση και καθημερινά έτρεχα 14άρια . Δεν ακολουθούσα κάποιο πρόγραμμα … Δεν μου σύστησε κανείς να τρέχω 14άρια σώνει και καλά !!! Τόσα μου επέτρεπε ο ελεύθερος χρόνος μου, απλά  !! Και αυτά , χρονικά , ήταν 90 λεπτά !! Και μου ήταν αρκετά !! Να προσαρμοστεί το κορμί κάπως !! Τις Κυριακές αρκετά πρωί πήγαινα και έτρεχα λίγο περισσότερα , 20χιλ !!!

     Μερικές εβδομάδες πριν τον αγώνα , αγόρασα και νέα σούπερ κ  αγαπημένα παπουτσάκια ,τα οποία φρόντισα και τα ΄΄έστρωσα΄΄ κι αυτά !!! Και 2 μέρες πριν την εκκίνηση ,έκανα την γνωστή υδατανθράκωση !!! χε χε !!!

 

     Παρατήρησα πως αυτήν την φορά δεν είχα κάποια αγωνία  για τον αγώνα . Ημουν πολύ σίγουρος οτι θα τα καταφερω ( εκτός και τραυματιστώ) – δεν ξέρω πως μου έβγαινε όλο αυτό – απορούσακι εγώ … Δεν μ απασχολούσε καν !!! Απλά , περίμενα να έρθει η ημερομηνία …διεκπεραίωσης του!! Χε χε !! Ήμουν βέβαιος πως θα μπορέσω να ανταποκριθώ στις δυσκολίες του αγώνα. Να φανταστείτε , την προετοιμασία ρουχισμού κλπ την έκανα την παραμονή του αγώνα , μέσα σε μίση ώρα !!! Και  δεν το πίστευα και μονολογούσα : ‘’Σίγουρα ? Μήπως ξεχνώ κάτι ? ‘’ , αλλά όσο κι αν το έψαχνα δεν εύρισκα κάτι !!!

 

      Παραμονή του αγώνα λοιπόν , μετά το πέρας της εργασίας , αναχωρώ για το Μέτσοβο όπου μετά από 90 λεπτά έφτασα στην Πλατεία !!! Επικρατούσε μια πρωτόγνωρη  ηρεμία μπορώ να πω, λόγω του φονικού ιού -δεν έδειχνε τίποτα ( σχεδόν!) ότι εδώ αύριο πρωί θα γίνει αγώνας ! Δεν υπήρχε μουσική , δεν υπήρχε ζωντάνια όπως συνήθως γίνεται !

    Έβλεπα  τα στημένα σταντ του αγώνα … οι εθελοντές ξεχώριζαν από μακριά… τα διάφορα καταστήματα – καφέ , τουριστικά κλπ –  είχαν λίγο κόσμο . Κάπου κάπου ξεχώριζε και κάποιο δρομικό παπούτσι – κάποιος δρομέας !!! Παρέλαβα τον αριθμό μου , παρέδωσα το drop bag μου … οι εθελοντές ήταν υπέροχοι !! Συνάντησα μερικούς γνωστούς φίλους δρομείς , μιλήσαμε λιγάκι και συγκρατημένοι…( Έκανα και μια τουριστική βόλτα τριγύρω ) …Ο Διοργανωτής , αθόρυβος , να πασχίζει για τα πάντα …Πήγα και τον χαιρέτησα , μιλήσαμε λίγο και τον άφησα στην συνέχεια του έργου του …

 

    Αποσύρθηκα και ετοίμασα τον ρουχισμό για τον αγώνα . Κοιμήθηκα ξέγνοιαστα , »σαν πουλάκι» που λένε !!! Η εκκίνηση θα γίνονταν ώρα 6 το πρωί !!! Ξύπνησα πιο πριν , ετοίμασα το πρωινό ( τα κουβαλούσα όλα από το σπίτι –ποιος θα μου έφτιαχνε πρωινό ώρα 5:30 το πρωί ?!!), όπως ακριβώς κάνω και στο σπίτι , ντύθηκα και έφτασα έτοιμος για όλα (!!!) στην Πλατεία του Μετσόβου !!! Πάρα πολλοί δρομείς εκεί , γνωστοί και άγνωστοι  , άλλοι με φακούς ήδη ανοιχτούς ,άλλοι μεταξύ τους  αστειευόμενοι , παιχνιδίζοντας , γελώντας . Βέβαια , όχι τόσο όσο θα θέλαμε , …η μάσκα περιόριζε  πολλές εκδηλώσεις …η μάσκα μετέδιδε μια μελαγχολία στην ατμόσφαιρα …Κάθισα σε ένα παγκάκι της Πλατείας και περίμενα ήρεμα καιμε χαμόγελο πάντα !! Καλημερίστηκα με μερικούς δρομείς , που έκαναν ζέσταμα …

 

    Ελέγχονται τα σακίδια για τελευταία φορά , ρυθμίζονται τα μπατόν κλπ . Στο σακίδιο μου κουβαλώ , ότι η Διοργάνωση προστάζει . Επίσης κουβαλώ ενάμιση λίτρο νερό !! Οι σταθμοί εδώ σ αυτόν τον αγώνα δεν είναι πολλοί , όπως σε αγώνες ασφάλτου …χρειάζεται μέριμνα εκ μέρους των δρομέων για όλη την διαδρομή…Βέβαια , κάποιοι δρομείς υποστηρίζονται από συνοδούς …

 

    Η ώρα πλησίαζε 6 …Ο Διοργανωτής, πάντα χαμογελαστός ,  μας καλεί στην γραμμή εκκίνησης , μας ευχαριστεί – χωρίς μικροφωνικές , χωρίς μουσικές κλπ – που τον τιμήσαμε λαμβάνοντας μέρος …και όλοι μαζί αναφωνούμε αντίστροφα από το 10 !!

 

     Και στο 0 ξεκινάει ο αγώνας !!!

 

     Ακούγονται πολλές ευχές , μερικές σφυρίχτρες , χειροκροτήματα πολλά , πειράγματα μεταξύ δρομέων …Ξεκινούμε περίπου 200+ δρομείς , γυναίκες και άνδρες !! Μένω και ξεκινώ προς το τέλος της ουράς !!’’Να φύγουν πρώτοι  οι βιαστικοί’’!!

    Αρχικά τρέχουμε χαλαρά , στους δρόμους του Μετσόβου !! Προσπαθώ να μείνω συγκρατημένος , να μην παρασυρθώ και φύγω σβέλτα… Έχει και μια καλή ανηφοριά στο τέλος του 1ου χιλ. , που μας αναγκάζει να την περπατήσουμε γοργά !!! Συνεχίζουμε χαλαρά πάντα , κατόπιν σε χωματόδρομο όπου κι αυτός έχει τα πάνω κάτω του και μετά από λίγο βγαίνουμε στην άσφαλτο , πάνω από την πόλη , που οδηγεί προς Κατάρα κλπ . Έχει ήδη  βγει το πρώτο φώς ,  σβήνω το φακό μου και τον βάζω στο σακίδιο … τρέχω στα αριστερά του δρόμου , πίσω από άλλους δρομείς !! Απέναντί μας , υπάρχουν σταματημένα μερικά αυτοκίνητα , φίλοι δρομέων που τους ενθαρρύνουν …

 

   Η ασφάλτινη διαδρομή δεν ήταν μεγάλη…άμεσα κάποια στιγμή την αφήσαμε και μπήκαμε σε καταπράσινα λιβάδια !! ΄΄Αραγε , τι ιστορία να κρυβεται εδώ , σ αυτές τις εκτάσεις ΄΄ σκέφτομαι … Μακριά , ευθείς μπροστά μου, κοιτάζω την πολύχρωμη  γραμμή των δρομέων που σχηματίζεται από τις μπλούζες !! Σε συνδυασμό  με το πράσινο του Οροπεδίου είναι πανέμορφη !! Επίσης κοιτάζω ένα μικρό συννεφάκι ομίχλης που ακουμπά στο έδαφος και  που αρχίζει να σηκώνεται σιγά σιγά …Α και μερικές αγαπημένες αγελάδες μας κοιτάζουν σαστισμένες : ‘’ Τι να ναι τούτοι  εδώ πρωί πρωί ??’’ !!! Στόχος μου: ΄΄κάθε 2 χιλ να πίνω μια γουλιά νερό – να μην το αμελώ ΄΄ !!

  Ακούω κάποιες δυνατές φωνές …γυρίζω στο πλάι και καταλαβαίνω κάποιους που προηγούνταν ,  που έκαναν λάθος στην διαδρομή και τους φωνάζουν να επιστρέψουν στον …ίσιο δρόμο !!! Μάλλον παρασύρθηκαν από την γοητεία (?? !!)  της ασφάλτου και προσηλώθηκαν σε αυτήν και λησμόνησαν να στρίψουν …

 

    Το Οροπέδιο είναι καταπράσινο , δροσερό …τα παπούτσια ‘’δροσίζονται΄΄ … λιγοστά βουναλάκια μόνο υπάρχουν …σε μερικά σημεία που κάνει ‘’κοιλιά’’ ,οι  τσοπάνηδες  έχουν βάλει πέτρες – σαν καλντερίμι –  για να μπορούν τα ζώα τους να περπατούν και να μην βουλιάζουν …Τρέχουμε πατώντας πάνω σε μαλακό πράσινο χορτάρι!!! Όμως θέλει προσοχή … δεν πρέπει να είμαστε ξέγνοιαστοι … Το  χορτάρι κρύβει μικρές λακκούβες  όπου εγκυμονούν κίνδυνοι!!! Ένα στραβοπάτημα και είσαι εκτός αγώνα …Χρειάζεται πολύ καλή ισορροπία εδώ… Η Ανατολή χαρίζει σε όλους μας τα πανέμορφα απαλά χρώματά της…στο βάθος διακρίνονται οροσειρές που σελίγες ώρες , κάποιες από αυτες θα τις περιδιαβούμε …Περνούν κάποιοι δρομείς που με αναγνωρίζουν – είμαι κι ένας Σταρ  , πώς να το κάνουμε,  χαχα χα !!! – μιλάμε για λίγο και με αφήνουν …

    Αρχικά κινούμαστε Ανατολικά , αλλά σιγά σιγά στρίβουμε προς Βόρεια …Έχω στο νου μου την διαδρομή , όπως αυτή τυπώνεται στο χαρτί. Θα διαγράψουμε έναν κύκλο με φορά όπως οι δείκτες τους ρολογιού !!! Το ρολόι στο χέρι μου κάθε τόσο σκούζει , αλλά δεν του δίνω και πολύ σημασία …δεν βλέπω κιόλας χα χα  !!! Δεν κουβαλώ γυαλιά !!! Αρχίζουμε να ανηφορίζουμε κάπως , σε χωματόδρομο μεν αλλά όχι πολυσύχναστο. Εύκολα εδώ μπορούν να έρθουν αυτοκίνητα 4Χ4 για βόλτα  …ο Ήλιος ακόμη δεν βγήκε …Ακούω κάποιους να λένε πως φτάνουμε σε λίγο στην Λίμνη των Πηγών του Αώου ποταμού και όντως στο βάθος βλέπω δρομείς να έχουν σταματήσει και να βγάζουν αναμνηστικές φωτογραφίες !! Η σήμανση είναι πολύ καλή , ευδιάκριτη !!!

    Σε λίγο φτάνω κι εγώ στο σημείο …υπέροχη η Λίμνη από ψηλά …δεν στέκομαι , συνεχίζω και κατεβαίνω τρέχοντας μια κατηφοριά και στο βάθος βλέπω ένα ρυάκι που το περνούμε πολύ άνετα χωρίς να βραχούμε , πατώντας πάνω σε μεγάλες πέτρες .Εκεί υπάρχουν μερικοί θεατές κ συνοδοί  όπου μας ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε …Τους καλημερίζω …συμπληρώνω 90΄τρέξιμο και έχω κάνει 12 χιλ. ..Κάνω τους υπολογισμούς μου , όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά !!… Κατόπιν η διαδρομή ανηφορίζει καλά , το τρέξιμο γίνεται  ευχάριστα , μέσα σε πευκόφυτο δάσος που μοσχομυρίζει και σε μεγάλα λιβάδια πράσινα , εναλλάξ !! Σιγά σιγά η ανηφοριά μεγαλώνει και αρχίζουμε το γοργό –και όχι πολύ γοργό !!!-  περπάτημα …ο ένας πίσω από τον άλλον…σε μερικά σημεία βρίσκω χώρο και προσπερνώ  , αν και ξέρω πως δεν κερδίζω κάτι !!! Κάποιοι που ΄΄τα έδωσαν σχεδόν όλα ΄΄ κουράστηκαν και κοντοστέκονται να πάρουν δυνάμεις και ανάσες…Ρίχνω μια ματιά στους παλμούς μου ,,, είναι στο 140 ΄΄μια χαρά΄΄ λέω !! Απολαμβάνω την ευωδιά του δάσους !! Από το καπέλο μου αρχίζουν και στάζουν οι πρώτες σταγόνες ιδρώτα . Σε κάποιο σημείο παραφυλάνε και οι παπαράτσι χε χε …

 

Φτάνουμε στον πρώτο σταθμό , σε ένα πανέμορφο πέτρινο  κτίσμα – καταφύγιο , όπου και συναντώ για πρώτη φορά τον Ήλιο !! Πολλοί δρομείς , στέκονται να πιούν νεράκι και να τσιμπήσουν κάτι…Είμαι κ νιώθω πλήρης  από νερό κ τροφή , δεν πεινάω , το πρωινό μου ακόμα με κρατάει καλά και έτσι αποφασίζω και συνεχίζω την ελαφρώς ανηφορική πορεία σε χωματόδρομο .

    Σιγά σιγά οι δρομείς αραιώνουμε τώρα  …Κάπου 1 χιλ μετά τον σταθμό  , σε μια στροφή βλέπω ένα τζιπάκι να ‘’φροντίζει’’ έναν δρομέα . Απαγορεύεται αυτό . Σκέφτηκα να βάλω καμιά φωνή , αλλά το άφησα να περάσει έτσι…΄΄ας μην κακοκαρδιστούμε από τώρα ΄΄ σκέφτομαι …

 

    Η πορεία μας υπό τον Ήλιο , χωρίς δέντρα πλέον , παρά μόνο με χόρτο κ πέτρα φυτεμένη , συνεχίζεται πιο πολύ  ανηφορικά με γοργό βηματισμό. , αλλά έχει και κομμάτια κατηφορικά , όπου τα τρέχω με χαρά… Κάποιοι -ελάχιστοί – δρομείς , παρατηρώ σκοντάφτουν , δεν το έχουν και τόσο το έδαφος αυτό μάλλον…Στην διαδρομή μας υπάρχουν μερικά ρυάκια , όπου κάποιοι σταματούν και εφοδιάζουν τα παγούρια τους …

    Σε κάποια στιγμή , γύρω στο 20ο χιλ , σταματά η ανηφόρα και αρχίζει μια τρελή κ απότομη πολύ , κατηφόρα η καλύτερα θα έλεγα ΄΄γκρεμός΄΄ !!!!! Απαιτείται πολύ προσοχή. Το χόρτο γλιστρά , κρύβει πέτρες που μπορούν να μας προκαλέσουν θέματα …Μονοπάτι δεν υπάρχει ( τουλάχιστον έτσι όπως ξέρουμε τα μονοπάτια ). Καταφέρνω και την κατεβαίνω γοργά  χωρίς …πρόβλημα ευτυχώς !! Ακούω κάποιους δρομείς που τους προσπερνώ , να λένε γελώντας  :΄΄ πως πάει έτσι αυτός ?? Τι κάνουμε εμείς εδώ??΄΄ και γελάω …

    Κάποια στιγμή , παρατηρώ απέναντι μακριά σε πλαγιά , μια …παραξενιά της φύσης : ενώ όλα γύρω μας  είναι  μες το χόρτο , σε εκείνο το σημείο υπάρχουν πάρα πολλές κ τεράστιες  πέτρες !! Λες και τις έριξε κάποιο γιγάντιο …φορτηγό !!! Χαζεύω λίγο το τοπίο κ συνεχίζω …

 

   Χαμηλά βλέπω πως σε λίγο θα φτάσω σε αγαπημένο δάσος πάλι . Χαίρομαι γι αυτό διότι δεν θα έχω τον Ήλιο να με ζεσταίνει , να με αφυδατώνει . Το δάσος είναι πανέμορφο . Έχει πανύψηλα και ογκώδη δέντρα , πεύκα  και οξιές !! Το μονοπάτι φουλ κατηφορικό , ελικοειδές ,  πολύ καθαρό , ευδιάκριτο και τα καφέ πεσμένα φύλλα των δέντρων δίνουν ένα φθινοπωρινό χρώμα …Τρέχω πάνω σ αυτά , ακούγονταν τον  υπέροχο , γνωστό και χαρακτηριστικό θόρυβο που βγαίνει σε κάθε πατημασιά μου …Σε μερικές κλειστές στροφές πιάνομαι από λεπτούς κορμούς και συγκρατιέμαι και κάνω την γύρα για να συνεχίσω στο μονοπάτι …Αντιλαμβάνομαι να έρχονται άλλοι πίσω μου …κάνω στην άκρη να περάσουν …Στην διαδρομή θυμάμαι να πίνω νερό εν κινήσει , το ένα παγούρι μου κοντεύει να τελειώσει . Δεν ανησυχώ , έχω ακόμη δύο γεμάτα . Αλλά στην πρώτη ευκαιρία θα το γεμίσω ξανά !!

 

  Η κατάβαση η τρελή συνεχίζεται για 5 χιλ .Κοιτάζω εκ νέου τους παλμούς μου , είναι στους 110 !! Πηγαίνω ΄΄σβηστός΄΄  όπως λέμε χα χα !!! Προς το τέλος της κατηφόρας  , ακούω τον γνώριμο ήχο του νερού στο  ποτάμι . ΄΄ Ωραία , να θυμηθώ να εφοδιάσω το παγούρι ΄΄ σκέφτομαι , ΄΄δεν πρέπει να αφυδατωθώ» …όπως και γίνεται όταν το αντάμωσα !! Το νερό είναι λιγοστό . Εύκολα περνώ απέναντι χωρίς να βραχώ πατώντας σε τεράστιες πέτρες επάνω και πάλι λίγο αργότερα το ξαναπερνώ από την άλλη πλευρά !!

     Κατόπιν , έχοντας το ποταμάκι στα δεξιά μου , ακολουθώ μονοπάτι  με ήπιες κλίσεις , πότε επάνω και πότε κάτω , μέσα σε καταπράσινο τοπίο και με μερικούς άλλους δρομείς μαζί σε μερικά σημεία…Κάπου κάπου καταφέρνει και κάνει την εμφάνισή του ανάμεσα στα κλαδιά και ο Ήλιος αλλά για πολύ λίγο !!! Μετά από μια καλή κατάβαση , φτάνοντας προς το τέλος της , ακούω μουσική !!! Σε λίγο αντικρίζω , ένα  ποταμάκι με…μπόλικο νερό και  μερικούς εθελοντές  του ΕΕΣ !! Τους καλημερίζω και συνεχίζω, αφού παράλληλα με ενημερώνουν πως μπορώ να περάσω το περάσω !! Επιλέγω και το περνάω , ανεβασμένος και περπατώντας πάνω σε πεσμένο μεγάλο δέντρο (όπως στις ταινίες !! χε χε !!) και έτσι δεν βράχηκα ! Βγαίνοντας στην άλλη πλευρά , συνεχίζω να τρέχω χαλαρά πάντα και βγαίνω σε χωματόδρομο ελαφρώς κατηφορικό , όπου τον τιμώ όπως του αρμόζει . Μετά από 2-3 χιλ μπήκα ξανά σε δάσος  , δίπλα από το ποτάμι , το άκουγα ….. Συνάντησα κι έναν μπαμπά/εκδρομέα , που εξηγούσε στις απορίες ( για εμάς τους δρομείς ) των παιδιών του !!!

 

Σε πλάτωμα , λίγο πριν την Βωβούσα , ήταν αν θυμάμαι καλά το 35ο χιλ και υπήρχε σταθμός !! Οι θεατές και οι συνοδοί,  μας υποδέχονταν με χαρα , με χαμόγελα και χειροκροτήματα !!! Οι εθελοντές μας κατέγραφαν και μας φρόντισαν σε ότι ζητούσαμε . Δεν στάθηκα πολύ . Βούτηξα ένα κομματάκι μπανάνας, φρόντισα τα νερά μου και αναχώρησα αμέσως, τρέχοντας σε άσφαλτο για μερικά χιλιόμετρα… Είναι μεγάλο βασανιστήριο να τρέχεις άσφαλτο με Trail παπούτσια… !

      Πλησιάζω την Βωβούσα , η σήμανση με οδηγεί ποια κατεύθυνση να πάρω . Δεν πηγαίνω από τον κεντρικό δρόμο , αλλά θα περάσω απέναντι , περνώντας ένα τεράστιο πέτρινο τοξωτό γεφύρι που υπάρχει εδώ !! Όσο το διασχίζω τρέχοντας χαλαρά , φέρνω στο νου μου αυτούς τους καταπληκτικούς μαστόρους που δημιουργούσαν  πανέμορφες κατασκευές με την πέτρα !!! Φτάνοντας στο μέσον , στην κορφή του γεφυριού , με περίμενε ο φωτογράφος του αγώνα !! χα χα !! Στην πλατεία του χωριού , οι λιγοστοί κάτοικοι – γιαγιάδες κ παπούδες –  μας ενθαρρύνουν λέγοντας όμορφα λόγια για να συνεχίσουμε για λίγο ακόμη στα υπέροχα πλακόστρωτα καλντερίμια του χωριού…

 

   Κοιτάζω στον αριθμό μου , όπου πάνω του είναι σχεδιασμένη η διαδρομή του αγώνα, τα χιλιόμετρα και οι βουνοκορφές !!Σε λίγο θα δοκιμάσω να ανέβω στην πρώτη καλή ανηφορική, δυνατή  διαδρομή …Αρχίζει μια πολύ δυνατή ανάβαση που πηγαίνει περπατώντας γοργά μόνο… αρχικά υπό τον Ήλιο και δέντρα όπως η κρανιά , η μηλιά κλπ  – είδα μερικούς καρπούς στο έδαφος , που ίσως τους δοκίμασαν κάποιοι … και στην συνέχεια υπό την βαθιά σκιά πανέμορφων κ ψηλών δέντρων !!!     

 

     Συναντώ αρκετούς δρομείς εδώ στην αρχή , που μάλλον ξεκουράζονται για λίγο , παίρνοντας δυνάμεις γι αυτό που τους περιμένει !!! Επίσης μερικοί ήδη ξεκίνησαν και ανεβαίνουν… Από τον χτυπο που κάνουν τα μπατον τους όταν καρφώνονται στο έδαφος, καταλαβαίνω την ψυχική τους διάθεση , την δύναμη που έχουν… Αρχίζω την αργή ανάβαση , σταθερά , με ρυθμό βηματισμού κ αναπνοής !! Ο ιδρώτας να ποτίζει / στάζει πάνω στις πέτρες και στο χόρτο … Κάθε λίγο να κοιτώ ψηλά μπας και διακρίνω λίγο μπλέ ουρανού ανάμεσα στα πολλά δεντρα , αλλά προς το παρόν μόνο αυτά βλέπω !!! Σημάδι που σημαίνει ΄΄ έχεις δρόμο ακόμη΄΄ !!! Ευτυχώς οι γάμπες και γενικώς τα πόδια δεν έχουν θέμα , δεν πονούν , επιμένουν δυνατά και παίρνω θάρρος κι εγω !! Τα παπούτσια μου είναι απίστευτα : γαντζώνουν τέλεια και δεν με δυσκολεύουν καθόλου !!

     Σε κάποιο σημείο, στο 40ο χιλ περίπου ,  μπροστά μου , λίγο πιο ψηλά , διακρίνω έναν ακόμη δρομέα , να είναι αραχτός σε μια πέτρα . Να παίρνει δυνάμεις . Περνάω δίπλα του και προσπερνώ . Και ξαφνικά τον ακούω να μου λέει ΄΄καλή συνέχεια Παναγιώτη΄΄ . Σταματώ αμέσως κ γυρνώ να τον δω . Και προς μεγάλη έκπληξή μου ανταμώνω, έναν εκ των κορυφαίων δρομέων στην Ελλάδα !! ΄΄Εσυ εδώ?΄΄ καταφέρνω και λέω !! ΄΄Σε είχα για πολύ μπροστά ΄΄ και αυτός χαμογελώντας και άνετος μου λέει ΄΄το βουνό δεν είναι το σπίτι μου Παναγιώτη !! Τον αφήνω και συνεχίζω , γνωρίζοντας πολύ καλά , πως θα με συναντήσει πιό ψηλά και θα με αφήσει πίσω !!!

 

      Συνέχισα την ανηφορική μου πορεία για μερικά χιλιόμετρα ακόμη , σιωπηλά , ήρεμα , δεν θέλω να φέρνω στο νού πρόσωπα και καταστάσεις για να με απασχολούν …μ αρέσει να βλέπω αυτή την υπέροχη φύση τριγύρω μου…να παρατηρώ…τα χρώματα των λουλουδιών , το άκουσμα των πουλιών , του -έστω και ελαφριού- ανέμου …Βγήκα από το δάσος μέσα σε λιβάδια καταπράσινα !!! Η σήμανση πραγματικά υποδειγματική !!! Δεν υπήρχε κίνδυνος να χαθεί κανείς !!! Κοιτάζω ψηλά και διακρίνω σιλουέτες δρομέων  και καταλαβαίνω που θα πρέπει να φτάσω !!! Σε ένα σημείο βλέπω μερικούς δρομείς μαζεμένους και ακούω φωνές , γέλια κλπ…Ήταν πηγή με νερό εκεί και εφοδιάζονταν ….Έφτασα εκεί κ εγώ μετά από λίγη ώρα… άρχισα να γεμίζω τα παγούρια μου και να πίνω …Είμαστε κάπου στα 2000μ πάνω !!

 

    Η ανάβαση συνεχίζεται…με αργό βηματισμό πάντα !!! Ευτυχώς φυσάει λίγο …Ψηλά βλέπω μερικούς δρομείς…ακολουθώ κ εγώ αυτούς !! Το έδαφος έχει μεγάλες πέτρες και χόρτο …Το μονοπάτι δεν είναι τόσο περπατημένο , αλλά ευτυχώς υπάρχει η σήμανση …Τεράστια δέντρα, ρόμπολα , όχι πολύ πυκνά , μας δίνουν την σκιά τους για λίγο και βοηθούν να συνεχίσουμε…

 

Πιο ψηλά λίγο ακόμη και η κορυφή Αυγό , είναι ορατή και παίρνουμε θάρρος !! Ο άνεμος είναι δυνατός τώρα… Πλησιάζοντας στην κορυφή , υπάρχει εθελοντής όπου καταγράφει τους δρομείς…Φτάνοντας εκεί , ο άνεμος μου παίρνει το καπέλο και το ταξιδεύει κάπου 100 μέτρα μακριά !!! ΄΄ Σιγά  μην πάω να το βρω ,,,,θέλω μια μέρα να φτάσω εκεί ! χα χα ΄΄

 

   Ο εθελοντής με ενημερώνει σχετικά με την πορεία μου και που θα βρω νερό !! Αφού τον ευχαρίστησα , ξεκίνησα κατηφορίζοντας και τρέχοντας χαλαρά . Οι μεγάλες πέτρες με δυσκολεύουν  να αναπτύξω ταχύτητα .Τα μονοπάτια που έχουν δημιουργηθεί από το πέρασμα των ζώων δεν βοηθούν και πολύ , διότι είναι βαθιά κ στενά ! Μετά από περίπου 1χιλ , συναντώ ρυάκι με νερό όπου και ανεφοδιάζομαι !! Το βουνό – η φύση !- μας δίνει τις τροφές του , μας βοηθάει !!

    Η κατάβαση συνεχίζεται χαλαρά και μπαίνω σε λίγο πάλι σε βαθύσκιωτο δάσος !! Εδώ το μονοπάτι  είναι πολύ καλύτερο …πιο πλατύ και καθαρό και χωμάτινο . Με βοηθάει αυτό να αναπτύξω ταχύτητα και λίγο μετά βγαίνω σε χωματόδρομο και λιβάδια  και συνεχίζω κατηφορικά! Στην διαδρομή εδώ υπάρχουν πολλά τρεχούμενα νερά , αλλά είμαι πλήρης , δεν χρειάζεται να σταματήσω ! Φτάνω σε επίπεδο έδαφος επιτέλους …χωματόδρομου συνέχεια …μερικές αγελάδες ξαφνιάζονται στο πέρασμά μας …Αισθάνομαι μιά χαρά , δεν νιώθω κούραση …ο ιδρώτας ρέει και το βρίσκω ενθαρρυστικό αυτό …

 

      48οχιλ σε 8,5 ώρες !!! Κάνω τους υπολογισμούς μου πάλι ! Είμαι μες τις προβλέψεις μου !!… Σε λίγο θα συναντήσω Σταθμό Υποστήριξης ! Έχω αρχίσει να πεινάω !! θα πρέπει να φάω κάτι !! Έχω από το πρωινό μου να φάω κάτι –εκτός από ένα κομματάκι μπανάνας στο 35ο χιλ!! Πράγματι , στο 55οχιλ. ήταν ο σταθμός !! Φτάνοντας εκεί , έκανα και το σχετικό μου χιούμορ : ΄΄Όλα καλά παιδιά? Χρειάζεστε κάτι ?΄΄ και γελάμε όλοι μαζί δυνατά !! Εφοδιάστηκα με νερό, έφαγα κι ένα σταφιδόψωμο , πήρα ακόμη ένα ΄΄για τον δρόμο΄΄ και αναχώρησα άμεσα, περπατώντας αρχικά και τρέχοντας χαλαρά, στον σκιερό χωματόδρομο!!

 

     Σε λίγο με περίμενε ακόμη μια σχετικά μικρή ανάβαση , όπου στο τέλος έβγαζε πάλι σε λιβάδι και χωματόδρομο στην συνέχεια , αρκετά κατηφορικό και με πολλά νερά !! Σε 1-2 σημεία από απροσεξία μου παραλίγο να πάρω λάθος δρόμο , αλλα΄η σήμανση είναι υποδειγματική …και λάθος δρόμο να πάρεις , θα συναντήσεις μεγάλο Χ και θα πρέπει να επιστρέψεις στον ίσιο δρόμο !! Αντιλαμβάνομαι ότι αρχίζω να κουράζομαι (???) και δεν δίνω σημασία στην σήμανση … φροντίζω να διορθωθώ !!

 

    Γύρω στις 4 το απόγευμα φτάνω στο αγαπημένο χωριό Μηλιά – υπάρχουν πολλοί καλοί μάστορες του ξύλου εδώ να ξέρετε !! Βαρελάδες , ξυλουργοί …!! Κι εδώ υπάρχει σταθμός υποστήριξης μεγάλος . Εχω και το drop bag μου εδώ !! Οι υπέροχοι εθελοντές μόλις με βλέπουν, επικεντρώνουν το βλέμμα τους στον αριθμό μου και στρέφονται στα σακίδια . Μου το δίνουν αμέσως , παίρνω μόνο το καπέλο που χρειαζόμουν από εκεί ( είχα κ παπούτσια ,μπλούζα ,κάλτσες ,αλλά δεν είχα θέμα , δεν τα χρειάστηκα ) . Από το πάγκο τροφίμων βούτηξα μερικές μικρές σοκολάτες και μπισκοτάκια και έφυγα !!! Αρχικά τρέχοντας αλλά σύντομα υιοθέτησα τον γοργό βηματισμό πάλι , μιας και ανηφορίζαμε !! Οι καταπληκτικοί φωτογράφοι , παραφυλούσαν μέσα στο δάσος , καμουφλαρισμένοι σαν στρατιώτες !! Τους συγχάρηκα και τους ευχαρίστησα !!!

   63οχιλ. και η μπαταρία του (μόνιμα αντιπαθητικού!!)  ρολογιού μου , αρχίζει να διαμαρτύρεται και μετά από μισή ώρα σιωπά τελείως !! Δεν στεναχωριέμαι , ΄΄ δεν πειράζει , ας κατέγραψε μονο 63 χιλ !!΄΄. Την δουλειά του αυτό , την δική μου κι εγώ !!

 

   Η ανάβαση είναι πολύ αργή , βασανιστική , πολύ απότομη …συναντώ 2 δρομείς , μιλάμε λιγάκι , δίνουμε θάρρος ο ένας στον άλλον και συνεχίζουμε ξεχωριστά πάλι …ο ιδρώτας σταθερά , συνεχίζει και ποτίζει το σκιερό έδαφος…΄΄καλό αυτό, δεν είμαι αφυδατωμένος ΄΄ μουρμουρίζω !!!

 

Μπλε του ουρανού δεν φαίνονταν πουθενά …βάδιζα μέσα σε πανύψηλα δέντρα , κι ας ήταν η ώρα 5 απόγευμα κ ο Ήλιος ψηλά ακόμη !!! Σε λίγα σημεία υπήρχε ένα μικρό ίσιωμα όπου έπαιρνα μιαν ανάσα …Μ άρεσε ένα σκίτσο που ζωγράφισε κάποιος σε μια πέτρα δίπλα από το τσιμεντένιο υψομετρικό – μια φατσούλα να χαμογελά – και το νόημα που έκρυβε …!! Επιτέλους κάποια στιγμή τελείωσε κ αυτή η ανηφόρα και άρχισε ήπια κατάβαση σε χωματόδρομο πάλι ,  τρέχοντας επιτέλους και φυσικά !!! ΄΄ Να ισοφαρίσουμε ο,τι μπορούμε ΄΄χε χε !!! Συναντώ μερικούς δρομείς και μιλάμε λιγάκι , κάνοντας πιο πολύ χιούμορ !! Κάπου κάπου με προσπερνούν γρήγοροι σαν σφαίρα , μερικοί , ξεκούραστοι , του αγώνα σκυταλοδρομίας …

 

Στον ουρανό ψηλά , μες το μπλέ , φαίνεται το τεράστιο φεγγάρι …σε λίγο θα μας φωτίσει όλους !!!

 

Μπαίνω πάλι σε πυκνό δάσος …τόσο πυκνό μάλιστα που σε μερικά σημεία ανάβω τον φακό μου !! Και μόλις βγαίνω από αυτό …βλέπω τον Ηλιο !!! χα χα !! Αυτό γίνεται συνεχώς για 4-5 χιλ…Στο βάθος φαίνεται το Μέτσοβο , αλλά …έχουμε δρόμο ως εκεί ακόμη μπόλικο!!

 

Φτάνοντας στα μισά της κατηφόρας , στο 80ο χιλ συναντούμε ακόμη έναν σταθμό . Εδώ έκανα μια στάση και έβγαλα παπούτσια και καθάρισα από χώματα κ πετρούλες . Μου έκανε εντύπωση που είχαν χωθεί μέσα στις κάλτσες !! Φουσκάλες και άλλα τινά δεν έχω !! Εφοδιάστηκα με νερό, έφαγα λίγα αποξηραμένα κ σταφίδες, αστειεύτηκα αλλα και συγχάρηκα ακόμη μιά φορά τους εθελοντές και αναχώρησα . Ακολουθεί δυνατή ανάβαση 20 λεπτών και κατόπιν αρχίζει δύσκολη κατάβαση μονοπατιού με πέτρες και νερά…Σκέφτομαι οτι »όπου να ναι θα αρχίσει να βασιλευει ο Ηλιος , η νύχτα έρχεται ΄΄…

   Όσο κατεβαίνουμε το έδαφος γίνεται όλο και πιο ήπιο .Ο φακός ανάβει για καλά … Η σήμανση επίσης καταπληκτική μέσα στην νύχτα . Τα νυχτοπούλια έχουν σειρά τωρα, τ ακούω καθαρά , να πούνε τα δικά τους κι αυτά …Φτάνοντας  στο τέλος της κατηφόρας , περνούμε μέσα από ένα ρέμα σε χωματόδρομο αρχικά όπου συνεχίζουμε περπατώντας ανηφορικά και κατόπιν μπαίνουμε σε μονοπάτι , που από ότι άκουσα είναι και το πιο δύσκολο !!!  Πολύ απότομο όντως…3 χιλιόμετρα κάθετα θα έλεγα  !! Πολύ αργό περπάτημα , ευτυχώς συνεχόμενο όμως , χωρίς σταματήματα !!

 

   Ψηλά, εντοπίζω και κάποιον φακό προπορευόμενου δρομέα και καταλαβαίνω που θα φτάσω ….ωχχχ !! Και από τα χτυπήματα των μπατόν των δρομέων ( μα κι αυτα τα μπατόν … πάντα πάνω σε πέτρες χτυπούν ?!! χα χα ) καταλάβαινα πόσο μακριά του είμαι … Μετά από πόση ώρα που κ εγώ δεν ξέρω , ακούω από ψηλά ΄΄κουράγιο !! φτάσατε ΄΄ !!

     Πράγματι , βγήκα στο ξέφωτο , στα 100 μέτρα ήταν ο τελευταίος σταθμός, στο 88οχιλ. !! Φτάνοντας εκεί , εφοδιάστηκα πάλι με νεράκι ( είχαν και τραχανά , μακαρόνια ) , χτύπησα πάλι ακόμη ένα σταφιδόψωμο . Διαπίστωσα ότι εκεί είχαν ανάψει …θέρμανση !!! Ζήτησα από έναν εθελοντή να μου κάνει μια μικρή ανάλυση των χιλιομέτρων που απομένουν και αναχώρησα άμεσα . Βγαίνοντας από τον σταθμό , ένιωσα ένα μικρό ανατρίχιασμα , φοβήθηκα μήπως και πάω για υποθερμία  αλλά ευτυχώς δεν …

 

Μπροστά μου ήταν μια απίστευτη ανάβαση…κι από τους φακούς των προπορευόμενων , κατάλαβα ότι θα πάμε κάθετα πάνω !!! Απίστευτο θέαμα…Αρχικά , έκανα προσπάθεια να ανέβω βαδίζοντας !! Το κατάφερα για 100-200 μέτρα μόνο !! Μετά , ήταν τόσο απότομο που….το ανέβηκα πολύ εύκολα όμως (!!!)… αφού περπάτησα σαν αρκούδα…στα 4 !!!Χρησιμοποιώντας και τα χέρια , σαν να μπουσουλάω , ναι !! ΄΄ Χμμμ…λες για αυτό να τον »βάφτισαν» αρκούδα τον αγώνα ??΄΄ !!! Ανέβαινα έτσι , γρήγορα , δυνατά , ένιωθα δυνατός πολύ, μ άρεσε αυτή η επολογή μου , μ έφτιαχνε απίστευτα…γελούσα – ΄΄μήπως τρελάθηκα ?΄΄ σκέφτηκα στιγμιαία !!!

 

     Πιο ψηλά , η διαδρομή ηρεμούσε κάπως , σηκώθηκα (ένιωθα σαν αρκούδα που σηκώνεται στα δυό της πόδια!! ) και άρχισα να τρέχω ελαφρά !! Και μετά από λίγο , άρχισε η τελευταία τρελή κατάβαση . Ευτυχώς είχε και μια υπέροχη φεγγαράδα !! Πολύ απότομα , με φακό , πολύ κακοτράχαλο …και με φεγγάρι σύμμαχο -τι άλλο να θες απο την ζωή σου ?!!!!! Όσο κατέβαινα , η διαδρομή γίνονταν πιο ήπια , τα σήματα ήταν πολύ καθαρά …σε σημείο που έτρεχε νερό εφοδιάστηκα για τελευταία φορά και συνέχισα την κάθοδο !!

 

   Σε κάποιο σημείο , η σήμανση με μπέρδεψε και περίμενα λίγο να εμφανιστεί κάποιος να βγάλω άκρη . Δεν περίμενα πολύ , εμφανίστηκε δρομέας Γιάννης , ( όπου και πήγαμε μαζί μέχρι τέλους !! ) και συνέχισα ακολουθώντας τον !!

 

     Ώρα μεσάνυχτα , τρέχαμε χαλαρά , στα πλακόστρωτα δρομάκια του χωριού Ανήλιο !! Ο κόσμος του φυσικά κοιμόνταν τέτοια ώρα !! Προσπαθούσα να κάνω όσο λιγότερο θόρυβο μπορούσα !! Φτάσαμε στο τέρμα του χωριού κάτω και ακολουθήσαμε το τελευταίο ανηφορικό χιλιόμετρο περπατώντας και ηρεμώντας , πάνω σε πλακόστρωτο μονοπάτι που μας οδήγησε στην Πλατεία Μετσόβου και στην αψίδα τερματισμού !!!

   Ο χρόνος μου ήταν 19 ώρες κ 7 λεπτά !! Απολύτως ικανοποιημένος φυσικά !! Όλα καλά , Ψυχή και Σωμα !!

 

    Τα συγχαρητήρια , τα χαμόγελα ,η ανακούφιση και η ικανοποίηση, κάλυψαν τις όποιες δυσκολίες εμφανίστηκαν σε αυτά τα 100 χιλιόμετρα !!

 

Ο Φακός έσβησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα , περί ωρα 1 !!!

 

Σας ευχαριστώ πολύ !!               
                                                                 Αύγουστος 2020

https://panosmaltezos.wordpress.com/2020/08/30/ursa-trail-100km/#more-483

Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Μοιράσου το με τους φίλους σου!

Κάντε "like" στη σελίδα μας στο facebook για όλα τα τελευταία Running News!

...διάβασε επίσης
Ραχιαίοι: Πόσο σημαντικοί είναι και ποιες ασκήσεις και διατάσεις να κάνω Back Squat vs Front Squat: Ποια είναι η διαφορά

Runster
Σχόλια αναγνωστών
...διάβασε επίσης
Τρεχαλατζήδες στην εποχή του COVID Αγώνες στα χρόνια του κορονοϊού…
Τα πανελλήνια ρεκόρ βετεράνων σε Ημιμαραθώνιο, Μαραθώνιο, σε όλες τις κατηγορίες και αποστάσεις, και στον στίβο 3 Απλοί τρόποι να μειώσουμε το stress
Nutrition News

adidas Supernova at Cosmos Sport

Alexander the Great Marathon

FitnessPulse.gr
Runster
Πρέπει να διαβάσετε
18 Σεπ 20
Δοκιμάσαμε το νέο adidas Supernova στα COSMOS SPORT και νιώθουμε πιο έτοιμοι για προπόνηση!
Το ολοκαίνουριο adidas Supernova «έφτασε» στο cosmossport.gr, συνεχίζοντας την παράδοση αξιοπιστίας και σταθερότητας της σειράς Supernova που έχει καθιερώσει η adidas τα τελευταία χρόνια.
01 Σεπ 20
NB FuelCell Prism: Το μόνο που μετράει είναι η ταχύτητα
Επιμέλεια: Γιώργος Σπύρος
Τον Σεπτέμβρη περιμένουμε με αγωνία την κυκλοφορία του νέου FuelCell Prism της New Balance. Ένα γρήγορο και ελαφρώς υποστηρικτικό παπούτσι που έρχεται να καλύψει το κενό για όσους θέλουν την ταχύτητα και την ήπια υποστήριξη χωρίς να περιοριστούν.
11 Αυγ 20
Τρέξτε στον κορυφαίο ημιμαραθώνιο του Navarino Challenge στην πανέμορφη Βοϊδοκοιλιά!
Η πολυβραβευμένη διοργάνωση αθλητικού τουρισμού Navarino Challenge έρχεται για 8η συνεχή χρονιά στις 16-18 Οκτωβρίου 2020, στη Μεσσηνία, την Πύλο και την Costa Navarino. Πιστή στο παγκόσμιο μήνυμα της «ο αθλητισμός ενώνει», θα συνδέσει ανθρώπους όλων των ηλικιών και δυνατοτήτων,


©2005-2020 RunningNews.gr: Τα πάντα για το τρέξιμο, το δρομέα και τους αγώνες δρόμου. Ενημέρωση, Αρθρογραφία, Φωτογραφίες, Βίντεο, Φόρουμ - Όροι Χρήσης
Επικοινωνήστε μαζί μας για οτιδήποτε επιθυμείτε στο info [at] runningnews [dot] gr - Αν επιθυμείτε να διαφημιστείτε στο RunningNews.gr δείτε εδω

SportsWeb.gr Network: RunningNews.gr - trinews.gr - Runster.gr - Energy Races - duathlon.gr - Nutrition News - Fitness Pulse