Η Ελένη (Έλια) Ιωάννου δεν έκανε απλώς μια καλή χρονιά. Έκανε μια χρονιά που αξίζει να μείνει σημείο αναφοράς για τον κυπριακό στίβο αντοχής.
Μια αθλήτρια που μέσα στην ίδια αγωνιστική περίοδο κατέκτησε δύο Παγκύπρια Πρωταθλήματα στον μαραθώνιο και στον ημιμαραθώνιο αποδεικνύοντας απόλυτη κυριαρχία στις μεγάλες αποστάσεις. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κατέβηκε και στο Παγκύπριο Πρωτάθλημα στίβου στα 10.000 μέτρα, κατακτώντας και εκεί την τρίτη θέση απέναντι σε εξειδικευμένες αθλήτριες του αγωνίσματος.
Δύο μεγάλες πρωτιές. Ένα παγκύπριο επίπεδο συνέπειας. Και μια αθλήτρια που συνεχίζει να εξελίσσεται.
Το πιο εντυπωσιακό όμως δεν είναι μόνο οι τίτλοι. Είναι η διάρκεια, η αντοχή και η ποιότητα των εμφανίσεων της.
Μετά τον απαιτητικό Μαραθώνιο Λεμεσού, εκεί όπου σημείωσε νέο ατομικό ρεκόρ στον μαραθώνιο, η Ελένη (Έλια) Ιωάννου δεν επέλεξε ξεκούραση ή εύκολη διαχείριση της σεζόν. Μόλις ενάμιση μήνα αργότερα ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη και έτρεξε ακόμη έναν εξαιρετικό μαραθώνιο, ξανά κάτω από τις 3 ώρες και πολύ κοντά στο προσωπικό της ρεκόρ.
Και εκεί ήρθε ακόμη μια διάκριση διεθνούς επιπέδου: 1η θέση στην ηλικιακή της κατηγορία και 38η ανάμεσα σε 6.700 γυναίκες.
Ένα αποτέλεσμα πραγματικά σπουδαίο, που δείχνει ότι η κυπριακή παρουσία μπορεί να ξεχωρίζει και εκτός συνόρων, σε αγώνες με τεράστιο ανταγωνισμό και υψηλό επίπεδο.
Αυτό που κάνει τη χρονιά της ξεχωριστή δεν είναι μόνο οι επιδόσεις. Είναι η συνέπεια, η εργατικότητα, η αγωνιστική τόλμη και η ικανότητα να παραμένει ανταγωνιστική σε κάθε πρόκληση από τον στίβο μέχρι τον μαραθώνιο δρόμο.
Αθλήτριες σαν την Ελένη (Έλια) Ιωάννου τιμούν τον κυπριακό στίβο και αποτελούν παράδειγμα αφοσίωσης και επιμονής για τη νέα γενιά δρομέων.
Μια πραγματικά σπουδαία χρονιά. Και ίσως το πιο σημαντικό είναι πως τα καλύτερα μπορεί να είναι ακόμη μπροστά της.
