Τι άσκηση να κάνω για να με βοηθήσει να ρίξω το ζάχαρο;

Αρκετοί άνθρωποι στις μέρες μας υποφέρουν από σακχαρώδη διαβήτη. Πρόκειται για μία μεταβολική ασθένεια, που χαρακτηρίζεται από αυξημένη ποσότητα γλυκόζης στο αίμα των ασθενών, λόγω σχετικής, μερικής ή πλήρους ανεπάρκειας ινσουλίνης.

Σύμφωνα με Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου 171 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη παρουσιάζουν την συγκεκριμένη νόσο, με τις προβλέψεις να διπλασιάζονται εώς το 2030!

Υπάρχουν 3 κύριοι τύποι διαβήτη

• Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔΤ1) – Δεν παράγεται καθόλου ινσουλίνη (χρόνιος)
• Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔΤ2) – Δεν παράγεται η απαιτούμενη ποσότητα ινσουλίνης για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του μεταβολισμού (χρόνιος)
• Διαβήτης της κύησης – Συνήθως είναι παροδικός. Εμφανίζεται κατά την περίοδο της κύησης και με τη γέννηση του παιδιού αποκαθίσταται

Συμπτώματα και επιπλοκές του διαβήτη

Αρκετές φορές δεν εμφανίζει κανένα σύμπτωμα, για αυτό τον λόγο χαρακτηρίζεται ύπουλη ασθένεια. Όταν εμφανίζει συμπτώματα αυτά είναι: η πολυουρία, η πολυδιψία, το αίσθημα πείνας, η ναυτία, ο εμετός, η απώλεια βάρους, η πολυφαγία κ.ά.

Οι επιπλοκές του μπορεί να είναι βραχυπρόθεσμες ή μακροπρόθεσμες ανάλογα με τον τύπο του διαβήτη και σχετίζονται με αγγειακά προβλήματα με επακόλουθες βλάβες, σε διάφορα ζωτικά όργανα.


Ποια είναι η αντιμετώπιση του διαβήτη;

Η αντιμετώπιση του διαβήτη, ειδικά στους τύπους 1 και 2 είναι χρόνια. Ο ασθενής προσπαθεί να ρυθμίσει το σάκχαρό του με ενέσιμη ινσουλίνη στον τύπο 1 και με μορφή χαπιών και μερικές φορές ενέσιμα στον τύπο 2.

Παράλληλα με την πρόσληψη ινσουλίνης, απαραίτητη είναι η σωστή δίαιτα αλλά και η άσκηση. Ειδικότερα, όσον αφορά την άσκηση κρίνεται απολύτως απαραίτητη και αναντικατάστατη! Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα άσκησης που οφείλει να ακολουθήσει ο ασθενής, αλλά προτείνεται αυτό που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του, στον τρόπο ζωής του και στα ενδιαφέροντά του.

Γενικές οδηγίες άσκησης

• Απαραίτητη πριν από όλα είναι η γνωμάτευση του γιατρού του ασθενούς, ο οποίος θα είναι αυτός που θα τον ενημερώσει για τον τρόπο, το είδος και την ένταση της άσκησης. Είναι γεγονός πως διάφορες ασκήσεις μπορεί να είναι επιβλαβής για τα άτομα με επιπλοκές του διαβήτη. Για παράδειγμα, τα άτομα με αμφιβληστροειδοπάθεια θα πρέπει να αποφεύγουν τις πολύ κουραστικές ασκήσεις, όπως και οι καρδιοπαθείς ασκήσεις που επιβαρύνουν την καρδιακή λειτουργία.
• Συστήνεται η αερόβια άσκηση, διάρκειας 20-40 λεπτών. Ειδικότερα 5-10 λεπτά προθέρμανσης, με σταδιακή αύξηση επιβάρυνσης, 20-30 λεπτά το κύριο μέρος της άσκησης και φυσικά η απαραίτητη αποθεραπεία 5 λεπτών, ώστε να επανέλθουν όλες οι λειτουργίες στον κανονικό τους ρυθμό.
• Ασκήσεις σαν την άρση βαρών, που απαιτεί κοπιαστική προσπάθεια και μεγάλη σπατάλη δυνάμεων σε μικρό χρονικό διάστημα δεν προτείνονται. Αντίθετα, οι ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης ήπιας επιβάρυνσης και έντασης είναι καλό να γίνονται σε μορφή κυκλικής προπόνησης, ώστε να προπονούνται όσο το δυνατόν περισσότερες μυϊκές ομάδες.
• Ο ασθενής μπορεί να συμμετέχει και σε ατομικά και σε ομαδικά αγωνίσματα, αρκεί να μην είναι ανταγωνιστικά και βίαια. Για παράδειγμα μπορεί να συμμετέχει σε αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϊ ήπιας μορφής, όπως και να ασκείται κάνοντας χορό, ξιφασκία, κολύμπι, ρακέτες, περπάτημα, τροχάδην, σκι, τένις.
• Η άσκηση είναι καλό να γίνεται καθημερινά ή το λιγότερο 3-4 φορές την εβδομάδα.
• Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για την ώρα που πρέπει να ασκείστε. Επειδή η άσκηση μειώνει τα επίπεδα του σακχάρου, καλό είναι πριν την άσκηση να τρώτε κάτι επιπλέον, όπως μικρές ποσότητες υδατανθράκων που απορροφούνται εύκολα.
• Όσον αφορά στη χορήγηση της ινσουλίνης και την άσκηση, οι γενικοί κανόνες είναι πως αν είναι προγραμματισμένη η άσκηση, θα πρέπει να γίνεται μειωμένη δόση ινσουλίνης πριν, να μη γίνεται η ένεση στις περιοχές που πρόκειται να ασκηθούν και να αποφεύγεται η προπόνηση την ώρα που η ινσουλίνη έχει τη μεγαλύτερη δράση της.
• Σε περίπτωση υπογλυκαιμίας καλό είναι να υπάρχει πάντα διαθέσιμη γλυκόζη ή ζάχαρη.
• Ποτέ μην ασκείστε εάν το σάκχαρό σας είναι μεγαλύτερο από 300mg/dl αν έχετε διαβήτη τύπου 1, ή 400mg/dl αν έχετε τύπου 2. Τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 επιτρέπεται να ασκούνται όταν το σάκχαρό τους είναι κάτω του 240 mg/dl.
• Όταν είστε άρρωστοι, μην ασκείστε. Περιμένετε να επανέλθει το σάκχαρο στα φυσιολογικά σας επίπεδα.

Συμπερασματικά

Από τα παραπάνω είδαμε πως η άσκηση θα πρέπει να αποτελεί καθημερινή συνήθεια για τους διαβητικούς. Συμβάλλει ουσιαστικά στη ρύθμιση του σακχάρου, τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου και τον έλεγχο του σωματικού βάρους. Επίσης, η άσκηση τονώνει ψυχολογικά, βελτιώνει την αυτοπεποίθηση, μειώνει τα επίπεδα του άγχους και βελτιώνει την ποιότητα και τη διάρκεια της ζωής των διαβητικών!